Florence – Rome dag 2: San Gimignano- Siena – San Querico d’Orcia 96 km

Over de Via Francigena naar Siena en verder…

Nou ja over de Via.. het was meer via Via! Maar daar straks meer over.

Het stadje waar we vanmorgen vandaan vertrokken is de moeite waard. Niet dat we het uitgebreid hebben bezocht..maar het is authentiek en bijzonder. Net zo als de camping. Zulk een sanitair heb ik nog nooit gezien. Een voorbeeld. Ze hebben ook een soort stacaravans, dus als je geen kampeerder bent…

Vanaf San Gigminano loopt de Via Francigena. Wij namen al snel de brede en snelle weg naar Poggibonsi. Bewust. We hebben veel kilometers op het programma. Ik hoop dat je het niet doorgeeft aan de heilige stoel, waar we vrijdagavond een afspraak hebben. Bij Montereggioni komen we weer op de route. Hier staan oude vestingwerken, zie foto.

20180529_1125434469352696637817734.jpg
Vestingwerken Monteriggioni

Over kleine rustige weggetjes naderen we Siena. Siena kennen we wel van eerdere bezoeken, zonder fiets. Maar het is erg druk in het stadje. We laten het snel voor wat het is en dalen af via de Cassia Sud.

20180529_1916344706936519693880191.jpg
Siena

We vervolgen de route van de Franken. Daar waar de paden voor vakantiefietsers on- of minder toegankelijk zijn, heeft routemaker Benjaminse een versie, waarbij kleine verharde wegen worden gevolgt, die evenwijdig aan de wandelroute lopen. Dit viel écht tegen, sommige hellingen zijn niet te doen voor de gemiddelde fietser. Wellicht dat Dumoulin het beter ervan afbrengt.

Met zicht op de Monteamiata rijden we over de drukke Cassia. Als we deze simpelweg zouden volgen komen we ook a casa, dus in Rome uit. Met de rijstijl van de Italiaanse bestuurders is dat niet ongevaarlijk. Maar het wel de beste manier om snel op de plaats van bestemming te komen. Zeker ná 100 km!

San Quirico is een ontdekking! Blijkbaar ook voor 3 Brazilianen. Zij zaten net als ons hier op een terrasje. Hier blijkt achteraf dat de prijzen van het bier 25% hoger in rekening worden gebracht! Zo zie je maar. Check altijd de drankenkaart, zeker als je bezweet en uitgeput aankomt.

Daarna snel naar ons hotel in deze middeleeuwse stad. Morgen op weg naar Bolsena.

20180529_2215265829750706535549729.jpg
Bardolino

A più tardi!

Advertenties

Florence – Rome dag 1: Firenze/Signa – Vinci – San Gimignano 92 km

‘Vanaf de Arno naar de Chianti’

De kop is eraf. Na een Italiaans ontbijt, zoet, summier, en met voldoende cappuccini. De receptionist was overigens teleurgesteld in het gedrag van zijn president.

Het begon direct met forse klimmetjes om uit Signa op de route te komen. Het zou de hele dag heftig klimmen worden!

Omdat we in 2016 vanaf Pistoia linksaf naar Firenze waren afgedaald, gaan we vanmorgen in westelijke richting, langs de Arno. Door de heuvels van de Monte Albano is het 7% naar de Pinone.

Het uitzicht vergoedt de inspanning en hierna is het kilometers dalen naar het geboortedorp van Leonardo. Om Vinci te bezoeken moeten we wel een paar kilometer naar het noorden en dus om. Plus weer omhoog want Vinci ligt net zoals veel steden op een heuvel.

20180528_1210152651076826009003041.jpg
Museo Leonardo di Vinci

Dat Vinci veel toeristen ontvangt is duidelijk. Overal zijn parkeerplaatsen bij het dorp, zodat men de bezienswaardigheden lopend kan bereiken. Dit was tegen dovemansoren voor een Nederlands echtpaar. Zij besloten een voor alle verkeer afgesloten weg in te rijden naar het museum. Uiteraard slaagde dit niet en liepen zij vast in de nauwe straatjes.

Hierna vinden we een snellere en vlakkere verbinding naar Empoli. Het stijgen begint hier weer. Tussen toscaanse boerderijen, oude kerken en landhuizen. Dit is ook het gebied van de Chianti. We dachten langzaam stijgend deze Italiaanse regio te doorkruisen. Maar niets is minder waar. Het ging voortdurend op en neer!

En zo komen we op ons eindpunt aan in San Gimignano. Met zijn viertien torens, schilderachtige straatjes en pleintjes. Het stadje dankt zijn rijkdom aan de strategische ligging aan de Via Francigena naar Rome. Vroeger had men 72 torens, gebouwd in het strijdperk tussen de keizer- en pausgezinden.

20180528_2218127597143617328661741.jpg
San Gimignano

Onderaan, op de route naar Siena ligt onze camping. Al goed gevuld voor de tijd van het jaar. Helaas is het restaurant overboekt en is het zwembad op dit tijdstip gesloten. We doen het met Birra Moretti en een luxe goed gevuld Italiaans broodje.

Alla prossima!

Proloog Florence – Rome

Tante le strade portando a Roma

Van de vele wegen die naar Rome leiden, is de Via Francigena, een van de oudste. In het jaar 990 opgeschreven door een Engelse aardsbisschop en loopt van Canterbury naar Rome. Dus mocht je nog een uitdaging zoeken! Je kunt zelfs doorwandelen of -fietsen naar de havens van Apulië via de zogenoemde Via Francigena del sud. Zo bont maak ik ‘m (nog) niet, maar deze optie staat genoteerd. Het is al een tijdje een wens van mij om Puglia te ontdekken. Misschien is per fiets een keuze.

Da regione a regione

Het laatste stuk, la stretta finale, van onze fietsreis naar Rome volgt deze oude pelgrimsroute. De in 2014 op de Sint Servaasbrug gestarte tocht, zal Deo Volente, op het Sint Pietersplein voleinden.

Ieder jaar, iedere reis, had zijn eigen sfeer en landschap. Met problemen gekoppeld aan de wereld van toen en met goede gesprekken; zo werden – achteraf bekeken – trubbels uitvergroot alsof het einde der wereld aanstaande was. Of, tijdens een goede maaltijd zo maar opgelost. Op deze pagina zijn de jaarlijkse tochten opgenomen, summier, maar het geeft een beeld.

In Viaggo

Morgen is het zo ver! Niet meteen op de fiets, maar de reis naar het beginpunt;

overzichtskaart-deel31656027178.jpg

Florence / Firenze. We volgen de Paul Benjaminse route over de Via Francigena. Het is de meest westelijke variant, want ook hij kwam er niet onderuit. Tutte le strade…

Het beginpunt is waar de reis aan de Arno eindigde en maandag via Vinci de hoofdroute naar Siena oppakt. Ten zuiden hiervan volgen we het hiervoor besproken pelgrimspad. Eerst door Toscaans landschap, om daarna via het groene hart van Italië, Umbrië, het mooie Lazio in te rijden, met zijn overblijfselen uit de Etruskische en Romeinse cultuur.

Uiteraard zal ik met een dagelijkse blog de fietsavonturen bijhouden. Mits de techniek, waaronder internetsnelheid en dekking, ons goedgezind is, hoop ik op een goede ontvangst!

Ciao e a prossima volta.

Epiloog Stedenroute

De terugreis met de trein was zeker niet saai. De conducteur van de NS adviseerde om bij de fiets met bagage te blijven. Hij vertelde dat hij zojuist een nederlandse toerist sprak, die op reis naar Parijs noodgedwongen terug moet; zijn koffer is hier in de trein gestolen. Jaren geleden heb ik meegemaakt dat mijn portemonnee op het station Rome Tiburtina is gestolen. Na deze traumatische ervaring ben ik extra alert.

20180509_132839.jpg

De pakwagen waar plaats is voor maximaal 4 fietsen, geeft ook plaats voor reizigers. En de conducteur geeft mij ook toegang tot een stopcontact. De ‘electriciteits-voorziening’ is eigenlijk alleen beschikbaar voor 1e klasreizigers. Zo kan ik mijn telefoon opladen en bezig met mijn blog over de laatste fietsdag. Niet ongestoord overigens, want het is een komen en gaan van reizigers. Deze IC van Brussel naar Amsterdam stopt in België op Brussel Centrum (hier kun je niet met de fiets komen), Noord en Zaventem en daarna in Mechelen en Antwerpen. In Mechelen stapt een man met fiets in. Hij heeft zo’n geel shirt met Infrabel erop. Van die reflecterende shirtjes die je ook aan moet trekken wanneer je autopech hebt. Ik zag onderweg trouwens dat veel Belgische fietsers er een dragen. Ik had een klus hier.. mompelt hij en gaat naast mij zitten. Ik doe de telefoon weer aan de oplader.

Het is té warm om naar kantoor terug te fietsen. Zijn kantoor is in Antwerpen. We raken in gesprek over het fietsen. Hij is naar Nice gefietst, maar maakt ook wandeltochten. Dit jaar zou hij gaan met een groep, wandelen in Frankrijk. De verplaatsingskosten zijn zo duur; voor de TGV vraagt men € 300 voor de reis. We praten nog wat over Antwerpen en dat overal aan de weg wordt gewerkt en gebouwd. Het lijkt wel een grote bouwplaats! zeg ik. Dan bereiken we Antwerpen en hij stapt uit om zich af te melden op kantoor. Ik pak mijn mobiel weer en start de WordPress-app op.

20180509_150151.jpg

Een groot kabaal om mij heen. Er komen nog meer fietsen! roept een vrouw. Zij plaatst net een fietswagen tussen mij en mijn fiets in. Ik ga op het laatste stoeltje zitten om in de buurt van mijn stekker te blijven en zo mijn territorium af te schermen. Het is een gezin, ze gaan op fietsvakantie dit Hemelvaartsweekend. Drie kinderen, jaartje of 8 a 10. En de ouders. Zij heeft een Santos Travel-lite en hij een KOGA worldtraveler signature. Toe maar! Dit model wordt ‘custom-made’ gemaakt. Staat je naam er ook op? vraag ik. Dat hoefde niet van hem. Ze gaan in Breda overstappen. Dat wordt nog wat in de reguliere NS treinen! Doorgaans is daar niet zo veel ruimte voor deze tentenfietsers. Ik help hen met hun wagentje de trein uit. Altijd een gedoe met zo’n hoogte verschil. De rust weer gekeerd, denk ik.

Niet dus, net voor vertrek komt een wat oudere vrouw met een onvervalst Rotterdamsaccent naar binnen. Ze heeft een E-bike. Oh kunt u mij een zetje geven? Deze ‘bike’ wordt door een andere reiziger naar binnen getild. Ze heeft grijszilver haar en werkt direct na het parkeren van haar fiets, haar rode lippen bij. Wat is Nederland mooi hé, zegt ze. Ze fietst overal en overnacht in hotels. Ja wel met aanbiedingen hoor! Anders is het niet te betalen. Ze vertelt over haar wandeltochten in de winter en fietstochten in de zomer. Zo’n 4.000 km heeft ze met haar E-bike erop zitten. In de ecostand hoor, dan haal ik 100 km ermee… In Rotterdam help ik haar de trein uit. En pak mijn mobiel.

20180509_120819.jpg
Grote Markt Brussel

stedenroute overview en statistieken

Ook voor de minder geoefende fietser is de route goed te doen. Het laatste stukje over de Brabantse heuvels, tussen Leuven en Brussel is heuvelachtig. De rest is hollandsvlak. Je kunt dat goed zien in het hoogteprofiel van dag 4, zowel op de Strava-route en de Relive (zie hieronder).

Het klopt goed wat de site van de groteroutepaden en landelijk fietsplatform zeggen over de aard van de route: een mooie mix van cultuur en natuur. Naast de grote steden, kom je ook door pitoreske Hollandse en Vlaamse plaatsjes. Daarnaast bijzondere natuurgebieden, waarvan ik het bestaan niet afwist. Ik denk aan de Kalmthoutse Heide en het uitgestrekte Zoniënwoud. Wat ik in mijn dagelijkse blog vergeten ben te melden, en waar je langs komt: de dodendraad. De door de Duitsers gemaakte afrastering tussen 1914-1918 om België hermetisch van Nederland af te sluiten. Nu dus 100 jaar geleden.

De bewegwijzering is voor 95% tot aan Tervuren goed. Je hebt echt wel ook andere middelen nodig om op de route te blijven.20180508_103811.jpg

Bedankt voor alle leuke reacties die ik mocht lezen, via mail, deze site of Facebook en Instagram!

Van het Paleis op de Dam naar het Palais Bruxelles

Stedenroute dag 4: Huldenberg – Leuven – Brussel 60 km

Laat ik voorop stellen dat ik niet fiets om een einddoel te bereiken. Natuurlijk is er een eindbestemming, anders stap je niet op de fiets. Ik fiets omdat ik het leuk vind. Actief en recreatief. De reis is het doel. En met de vraag van gisteravond werd direct ook het antwoord gegeven.

Vanmorgen, de damp sloeg nog uit warme aarde. Ik fietste weg van de camping Bergendal. Voor wat betreft het laatste deel is de naam goed gekozen. Het sanitair is een triest dieptepunt. En het warme water uit de douche was het ook hiermee eens. Het sputterde en spuwde dan weer heet, en dan weer koud water. Mijn eerder aangehaalde Italiaanse campingbaas, zou hoofdschuddend wegrennen. En dat zegt wat!

De camping is verkocht, zei de assistent-campingbaas. De vorige eigenaar liet t voor wat het was. Deze assistent staat hier zelf ook. Hij woont in Antwerpen en zit boordevol goede adviezen hoe ik mijn reis moet voortzetten. Oh naar Brussel! Daar zijn de fietspaden zó slecht meneer!! Kierde hij uit. Zijn gezicht trok links wat scheef, viel mij op. Waarbij zijn mond open bleef. Zijn bruine tanden zichtbaar. De nieuwe eigenaar is een graaf. Goh, vaker gehoord, denk ik. Vandaar dat ik vanmorgen aan de Italiaanse capo moest denken.

Door de heuvels rijd ik richting Leuven de good old LF2 tegemoet. Hij kwam mij tegemoet. Helaas heb ik geen richtingsgevoel. Daar kwam ik tegen de rand van Leuven achter. Erg? Nee, ergelijk dat wel. Maar ik heb de tijd. Brussel is niet ver meer.

Door prachtige natuurgebieden en met dit weer is het extra genieten. In Tervuren door het zoniënwoud. Eindeloos bos. Daar sprak de camping assistent ook over, herinnerde mij.

Tegen 11 uur kom ik aan in Brussel. En met de fiets kom je overal, zonder parkeerproblemen.

Na de bekende trekpleisters door naar station Brussel Midi. Je moet daar geen haast hebben. Het is een onduidelijke wir war van signalen. En na het derde verkeerde loket koop ik een kaartje Amsterdam. Fietsen is goedkoper!

Nog 17 dagen voor de volgende reis; la stretta finale, het laatste stuk naar Rome.