Vechtdalroute dag 3 Haddorf – Billerbeck 58 km

Brood en Water

Daar draait het om vanmorgen. Frühstucken am camping, dat kan, maar veel gezelliger is t om in een dorpje te ontbijten. Dus na de douche en t opruimen, wat steeds sneller gaat, verliet ik deze mooie camping richting Wettringen. Gisteren opgezocht, er zou een bakker open zijn vanaf half 8. Het weer was heerlijk rustig, de natuur net wakker, dus echt super om zo te trappen. En dan ben je er snel. Doch de bedoelde konditorei was dicht.. de ramen dichtgeplakt. Een verbouwing of erger?

De rest was dicht, of, daar verderop bij een Araltankstelle? Een komen en gaan van auto’s, niet voor de benzine, maar voor broodjes! Daar was een heuse konditorei gevestigd. Niet zo gezellig, maar ik nam mijn kleines frühstuck met een dikke mok koffie.

De route van vandaag gaat naar de bron van de vecht, het einde van deze LF16. De vecht zoekt slingerend haar weg door het typerende parklandschap van Münsterland. In het heuvelachtige land is de rivier ingesneden en wordt steeds kleiner.

In Schöppingen koffie gedronken, waar het gesprek van vandaag ging over ‘de aanslag’ in Münster. Hier maar een uurtje vandaan. De zon was inmiddels volop gaan schijnen, maar ik kreeg de cappuccino in een beker, men ging zo weer dicht. Het Steinfurtherland is heel vriendelijk. Het terras ligt tegenover het raadhuis. Hier op de foto’s.

Het witgepleisterde raadhuis is uit 1583. En zo meanderende ik richting de bron, via lief uitziende en goed onderhouden plaatsjes.

Ik moet zeggen, ze hebben de bron goed verstopt. Zonder navigatie had ik het niet zonder vragen gevonden. Geen enkele aanduiding! Sluip door, kruip door, omhoog en omlaag; want er zijn hier mooie heuvels. Opeens sta ik naast de bron. Veel ophef maakt men er niet over. Nogal sober staat er een houten bordje naast de Vecht. Een steen en een informatiebord. En kijk onze ‘fietsplatform’ ANWB laat ook van zich horen.

Verder wordt verteld dat de Vecht in Nederland uitmondt bij Zwolle in de zuidersee.

 

Het laatste fietsstukje is naar Billerbeck, waar ik de trein terug naar Zwolle neem.

Tot de volgende reis!

Advertenties

Vechtdalroute dag 2 Wilsumer Berge – Haddorfer See 75 km

Stoepfietsen

De Duitse wegbeheerder stuurt je regelmatig, en met name in de dorpjes en steden het trottoir op. Dat is heel economisch, zo hoeft men geen apart fietspad aan te leggen. Maar ik moet er altijd weer aan wennen. En soms als t zo uitkomt, is er maar 1 voetpad. Daar kom je dan ook mede fietsers tegen, maar dan als ‘falschfährer.’

Zo’n voetpad is niet altijd aangepast, je moet regelmatig van de stoep af. Bijvoorbeeld bij een zijweg. En die zijn er veel in de bewoonde wereld. Dan moet je van de stoep af, en niet altijd is de trottoirband voldoende verzinkt. Dus bonk je erop en eraf. En keer tig, met 40 kilo ofzo achterop… ik hoop dat ik niet op vierkante wielen naar Rome hoef! Maar dat is nog niet alles… er lopen nl. voetgangers. Je rijdt ze of op de hielen of frontaal ontmoet je angstige gezichten. Ik ben nl wat breder dan de standaard fietser hier. Maar t went.ik ga stapvoets in de steden..en we zijn natuurlijk verwend bij ons. Wat ook geld voor het betalingsgedrag hier. Gisteren bij de pizzeria, vanmorgen bij de bakker… NUR MIT BARGELD! Daar sta ik dan te zwaaien met m’n pinpas. Zijn wij zo verwend dan?

De route

Een mooie start vanmorgen. Weer terug op de route en achter Uelsen ligt de Spöllberg. In 1840 werd hier een belangrijke vondst gedaan; een gouden beker uit de bronstijd. Wellicht de oudste van Midden-Europa. Ook kwamen er 8 Keltische vorstengraven aan ’t licht. Het gebied waarin de grafheuvels liggen, is een natuurmonument. Je rijdt hier echt in de heuvels. Heel mooi, en koud…nog met handschoenen aan. Daar straks meer over.

Neuenhaus, genoemd naar een burcht – in de volksmond het nieuwe huis – ter bewaking van de handelsweg Münster-Amsterdam. In het centrum ligt nog de oude watermolen aan de molenkolk.

Klooster Frenswegen, ten noorden

van Nordhorn. Ook zij waren aangesloten bij de beweging van de moderne devoten; Windesheim, net onder Zwolle, was het hoofdklooster. Frensbergen bleef als enige klooster, na de reformatie, uit de congregatie bestaan. In 1809 werd ook dit klooster opgeheven.

Nordhorn is de grootste stad van het Graafschap. De vecht loopt er doorheen. Het heeft een echte streekfunctie. Super druk, veel volle terrasjes, zo’n wit wijntje zou wel smaken!

Schüttorf, het waarschijnlijk het oudste plaatsje van het Graafschap; het werd al in de 12e eeuw genoemd. Oude stadsboerderijen en vakwerkhuizen sieren deze stad. Op het marktplein staat het eeuwenoude raadhuis met zijn trapgevels en twee kerken. Maar géén terrasjes! En ik wilde nu ff zitten en eten. Geen café, wel een ijstoko. Voor straf geen foto gemaakt. Dat zal ze leren! Dus maar door, gelukkig net buiten het centrum een heus terrein met allerlei winkels en bij de Aldi een terras.

Hier zit ik in de zon een Aldi broodje gezond te eten. De slasaus spuit natuurlijk alle kanten op. Ik raak aan de praat met een Duitser die in Nordhorn woont. ‘Waar ga je heen..waar kom je vandaan?’ Ik rij de Vechtdalroute, maar hij had niet van Zwolle gehoord.. ‘je slaapt in een tent!’ ‘ vanmorgen vroor het! Oh was dat het. Ik had het inderdaad koud afgelopen nacht. Vooral toen de specht, uil, merels tekeer gingen. Maar de douche was heerlijk warm! En het Bauern frühstuck.. super! De man bleef maar praten over van alles, zijn vrouw deed onderwijl de boodschappen. Hij had ook een keer naar de ‘hollandischen kuste gefahren ‘ op de fiets, met een overnachting. Dié kust was het helemaal! Met m’n volle mond vertelde ik over de rit, de plannen, usw. Ik maakte me los van hem en ging zuidwaarts verder!

Over smalle akkerweggetjes gaat de route in het Münsterland langs het recreatiegebied Haddorfer See. Er is een zwemmeer, zandstrand, bar en een camping met trekkershutten voor fietsers. Die heb ik niet nodig, ik besluit om hier te overnachten.

Volgens mn telefoon is 23 graden en nog voor 6 uur heb ik een schnitzel op, die overigens naar rubber smaakt. De salade uit de ‘salatbar ‘ is wel goddelijk!

Morgen naar de bron van de Vecht en met de trein terug.

Vechtdalroute dag 1 Zwolle-Wilsum (D) 95 km

April doet wat hij wil

Vorige week nog koud en nat. Nu heerlijke temperaturen. Althans op dit moment, vanmorgen nog best wel fris en vooral vanmiddag een straffe zuidoosten wind. Maar je begrijpt het, toen ik de weersverwachting deze week zag, dacht ik waarom niet? Oorspronkelijk had ik het idee om deze route begin mei te fietsen als opwarmertje voor de Italiëreis van Florence naar Rome. Het kan nu al eerder, dus de tassen gepakt en vandaag vertrokken.

LF16 van Zwolle naar Darfeld

Ze hangen, of staan er al lang, die groene borden van de langeafstandsroutes, maar ze vielen mij nooit zo op. Nu ik vaker, meerdaagse fietstochten kan gaan maken, en het netwerk van LF zag, valt mijn oog er steeds op. Dat komt ook wel, omdat in Zwolle 4 routes bijelkaar komen. Het zijn de boerenlandroute, NAP-route, hanzeroute en dus de vechtdalroute. Dat biedt perspectieven!

20180404_1217126367242453879814511.jpg

De vechtdalroute route volgt de Vecht tot aan de bron in Duitsland en is 225 km lang. Drie regio’s, 2 landen in een afwisselend landschap met bijzondere kunstobjecten langs de route. Het vechtdal is geografisch verdeeld in Salland, het Graafschap en Münsterland. Grappig weetje is dat vrijwel iedereen van de bron tot de monding plat Nedersaksisch praatte. Pas ter hoogte van Zwolle vormde de IJssel de westelijke grens, waar het taalgebied van Saksisch naar Frankisch overging. Pas door de laatste wereldoorlogen is deze eenheid verstoord, thans worden in Euregio verband de banden weer aangehaald.

Mooie plaat(s)jes onderweg

De stuw van Vilsteren werd in 1908 gebouwd toen de Vecht hier gekanaliseerd werd. Net als bij andere stuwen, ligt er een vistrap naast. Toen ik stil stond om hier wat foto’s te maken, sprak een gemeentewerker mij aan. ‘Ik heb het netjes voor uw aangeharkt hoor!’ En ‘wat is t al lekker in t zonnetje.’ Ik had twee mutsen op, een band over mn hoofd en oren en handschoenen aan… het parkje over de rivier lag er inderdaad mooi bij. Prachtig, riep ik!

Bij Giethmen een van de belangrijkste zijrivieren, de Regge; over het oude kerkbrugje. Nu een fietspad, vroeger een kerkpad waarover de inwoners van Giethmen in Ommen ter kerke te gingen.

Het stadje Hardenberg is verschillende keren geteisterd door branden. Een beeld wat hieraan herinnerd is dat van de klepperman. Een diender die de stad bij nacht en ontij de srad waarschuwde als er onraad was.

Pittoresk is Gramsbergen en is een bezoekje waard. Er is een gerestaureerde kern die de sfeer van weleer uitstraalt, maar daardoor wel wat plastiek aanvoelt bij mij. Vanaf hier is de routeaanduiding in het Duits. Ze moeten het blijkbaar van de toeristen hebben, want er is geen sterveling op straat…

Tegen de wind in, stampend dus, naar Duitsland. Twee witte hekjes, een verkeersdrempel en een grensboom, meer stelt de grens niet voor.

In Emlichheim is het half 4 en verlaat ik de toeristische route. Deze gaat nog een stuk naar het oosten en dan zuidwaarts. Een camping is daar niet te vinden. En met 85 km achter me, wil ik gaan afronden. Strak naar het zuiden, langs de B403 kom ik snel bij de Camping de Wilsumer Berge. Vanaf huis heb ik dan 105 km gereden. In het 3 km verder gelegen Uelsen kan ik lekker buiten eten en een Krombacher drinken. Inmiddels is de temperatuur daarnaar.

Pasen, 1 april; ‘wanneer is de camping open?’

Jaren geleden vroeg ik aan onze Italiaanse campingbaas: ‘wanneer gaat normaal de camping open?’ Het seizoen vorderde al, hij zag er moe uit, en had waarschijnlijk al veel lange dagen gemaakt.

Op het terras van de campingbar, zat ik samen met een blonde noord-hollandse, dat hem toch wel spraakzamer maakte. In het Engels zei hij, wijzend naar Rome: ‘when the pope whith Easter say urbi et orbi, I get open…’ Uit de ervaringen van mijn broer, wist ik wel beter, maar dit terzijde.

Aan dit verhaal moest ik deze week denken. Wanneer zal ik mijn nieuwe site openbaar maken? Ik ben er al weken mee aan ’t klussen. De samenvattingen over de fietstochten van afgelopen jaren zijn klaar, twee eerste proefblogs gepubliceerd, de layout hier en daar nog wat opgeleukt. Ik heb zelfs al volgers, al zijn hieronder ook medebloggers op dit platform… Maar tòch!

En als het klaar is, dan is Eerste Paasdag toch een mooie dag om nu live te gaan?! Pasen staat immers voor een nieuwe start, een nieuw begin. De natuur maakt zich op voor een nieuw jaar vol leven en ook wij trekken er op uit. Maken nieuwe plannen en springen op de fiets. En daar gaan deze webblogs over; avontuurlijke fietstochten.

De reden waarom ik hierover enthousiast ben? Met het maken van lange afstandsfietstochten, reis je met een menselijke maat waarbij je toch voldoende afstanden overbrugt. Met de menselijke maat bedoel ik, dat je op eigen kracht en met een dusdanige snelheid je voortbeweegt, dat je waarnemingen geleidelijk zijn. Hierdoor kun je het onbekende voldoende opnemen.

Het is zoals Paul Benjaminse schrijft: ‘het is die langzame verandering die het fietsen zo aangenaam maakt, alsof je de verandering van het landschap en cultuur hebt kunnen begrijpen, hebt kunnen doorvoelen’.

Onder de menuknop vind je korte samenvattingen van de fietsvakanties vanaf 2011. Tijdens het schrijven en selecteren van de inhoud, voor mij een trip down memory lane. En ook heerlijk om vanuit de geschiedenis, nieuwe fietsplannen te ontwikkelen. Er zijn nog zoveel mooie routes en tochten te maken! Dichterbij komt al de eindfase van de tocht naar Rome; la stretta finale, het laatste stuk vanaf Florence.

‘Dus de camping gaat ieder jaar open vanaf Pasen?’ ‘, certo!’ Dat zal in onze contreien zo zijn… Misschien zien we vanavond op TV wel weer de verkleumde, maar toch lachende, vroege campinggasten. In Italia centrale gelden toch andere gewoontes, of kennen ze daar ook 1 april?

Buona Pasqua!

.

Lente !

Het was gisterenmiddag officieel al in gegaan, de lente van 2018. Vanmorgen bedacht ik me, dan zijn de fietskriebels nu legitiem en komen qua uitvoering steeds dichterbij. De site ben ik nu een paar dagen geleden begonnen. Er zijn veel design mogelijkheden. Met betrekking tot de techniek, moeten we nog aan elkaar wennen. Of het huidige ‘sitethema’ blijft, weet ik nog niet, maar het voldoet voor nu.

De blogs zullen een soort liveverslag worden en in de ‘side-pagina’s’ neem ik de bijzondere onderwerpen en de historie op. Gisteren bezig geweest met het jaar 2011 en de samenvatting van de fietstocht naar Berlijn gemaakt. Naast de foto’s met lokatieinformatie, is ook de tijdlijn van Facebook behulpzaam bij de reconstructie. Want ik weet het nog wel…maar hoe zat t precies? Ook gisteren tijdens het verkiezingsdebat op tv een start gemaakt met Parijs 2013. De foto’s daarvan staan off-line (of is ’t stand-alone?) op de laptop. Dat wordt zoeken.

De komende dagen zal ik verder gaan met de opbouw van de site en het leren omgaan met de configuratie. Maar eerst straks even stemmen. Ciao!