F(iets)

De tand des tijds

Eergisteren heb ik ‘m verkocht. Ik kreeg hem in 1997, als ik het mij goed herinner. Kreeg, want het was een cadeau van mijn werkgever. Zij bestonden 100 jaar, de Friese Rabobank Sneek-Joure-Lemmer, zoals ze toen heette. Daar hoorde een Fries cadeau bij… een échte Friese fiets.

21 jaar geleden dus… en al die tijd, bijna dagelijks op gefietst. Op in de winter na. Ik ben geen winterfietser voor mijn plezier. Een Batavus Navajo. Zij was van fries-indiaanse komaf. Vanaf 2011, toen ik voor het eerst een fiets vakantiereis ging maken en een nieuwe kocht, deed zij dienst als huis, tuin en keukenfiets. Makkelijk voor naar de stad, of toch nog snel een rondje over de dijk. Ze stond altijd klaar om te pakken. De laatste jaren zelfs dagelijks voor de boodschappen. Toen een collegafiets omviel, boven op haar kettingkast, spatte deze uiteen. De versnellingen deden het steeds minder en haar tand(des tijds)wielen werden meer rond. Dit is, overigens alleen bij rode wijn een goed teken…

Ook aan haar banden zag men de ouderdom. Steeds diepere groeven in het rubber maakte duidelijk dat het niet lang meer kon duren. Vorig jaar zomer waren ze plat. Het frame was nog oké, dus een kleine investering was gerechtvaardigd. Ik bracht haar bij het schuurtje. Daar werken hobbyisten, die haar met zachte hand wilden revitaliseren; de remmen, versnellingen en een nieuwe binnenband… Toen ik na een week vroeg of mijn fiets klaar was, reageerde de hobbyist: fiets? Dát mag de naam fiets niet dragen!! Hij somde ongevoelig en luid op dat het allemáál onherstelbaar was. Alleen de binnenband was vervangen. Geef iets dan maar weer mee, zei ik. Hij wilde er niets voor hebben, maar ik gaf hem een tientje en reed snel op mijn indiaantje naar huis. Weg van deze wreedaardige.

Nog een hele winter bleef hij trouw. Piepend en soms krakend… Wekelijks naar Italiaanse les en bijna dagelijks naar de supermarkt o.i.d. Totdat vorige maand de achterband weer lek was. Ik heb hem geplakt en op marktplaats gezet. Deze winter zal ik immers een nieuwe vakantiefiets gaan kopen en dan kan mijn huidige haar plaats innemen.

Twee jonge jongens kwamen haar halen met een oude Peugeot 106. Lekker zadel zei hij… dat alleen is t geld al waard, antwoordde ik en dacht: op dat zadel ben ik naar Berlijn en Parijs gefietst. Ze moesten terug naar Holtenbroek. Oh dat is te ver fietsen! Achterin de auto reed mijn fiets weg.

Het (Tijds)pad

En nu op weg naar een nieuwe vakantiefiets! Volgend jaar heb ik grote plannen voor nieuwe buitenlandse reizen. Mijn huidige fiets voldoet niet (meer) aan de eisen die daaraan gesteld worden. In 7 à 8 jaar is er ook in de fietsenwereld veel veranderd. Comfort en veiligheid staan voorop. In de komende maanden zal ik een zoektocht maken naar een geschikte nieuwe fiets. Keuzes moeten worden gemaakt, bijvoorbeeld in:

screenshot_20180809-1457401600426739.jpg
Bron: Fietssite.nl
  • Het frame
  • De aandrijving
  • De remmen
  • Banden en naven
  • Stuur en handvatten
  • Vering
  • Pendalen
  • Bagagedragers en uitrusting

Om niet geheel onbeslagen ten ijs te komen, zal ik me moeten verdiepen in de mogelijkheden met hun voors en tegens. Het materiaal is immers een belangrijke basis voor een fijne tocht! En als ik volgend jaar er klaar voor wil zijn, moet de fiets tijdig besteld worden. Laat ik zeggen dat ik voor de start van het seizoen 2019, dus voor 1 april de fiets binnen wil hebben. In maart dus. Leveringstijden van 1 maand zijn niet vreemd, de fiets wordt immers speciaal voor de koper geassembleerd. Dan moet ik hem in januari bestellen en dus moet ik er voor het eind jaar uit zijn. Wordt het Rohloff naaf, of toch een Pinion? Hydraulische velgremmen of schijf? Een 26″, 28″ of 27,5″ band met dikke banden, zodat ik straks op een 29-er wegrij? Informatie hierover is genoeg te vinden en adviezen krijg je soms ongevraagd… maar uiteindelijk moet de fiets goed voelen. Daarom ben ik ook van plan om testritten te gaan maken.

Het wordt de komende maanden een mooie fietstocht!

Advertenties

Epiloog Zeeland- en Hollandroute

Noordzeeroute is niet voor watjes!

Het ziet er onschuldig uit, rijden langs de kust. Windje van zee en het liefst in de rug… voldoende te zien; Brouwersdam, Neeltje Jans, Maasvlakte, grote en kleine steden en natuurlijk het langgerekte duingebied. En dat is wat mij het meest opviel. Ik was het wat vergeten. De duinen zijn hoog, breed en rijk aan prachtige natuur! Terwijl de fietspaden, die overigens in de meeste gevallen ‘glad en strak’ van asfalt zijn, zich een weg banen over en door het duingebied. En dat betekent ‘op en neer.’ Met soms bijtende klimmers en scherpe afdalingen.

20180803_1207089113635012567104607.jpg

Het maakt het al met al een afwisselende en interessante route.

Boven Schoorl koos ik voor de terugreis. De route, overigens in 95% van het traject goed bewegwijzerd, gaat door naar Den Helder en verder de afsluitdijk over naar de Waddenzeeroute . Het is immers ook onderdeel van de 6.000 km lange ‘Nordsea Cycle Route’. Als je niet stopt kom je langs de fjorden in Noorwegen. Ook in het Noordhollandse kom je door nationale parken. Tussen Zandvoort en IJmuiden ben je dan al het nationaal park Zuid-Kennemerland gepasseerd. En ten westen van Schoorl liggen de hoogste en breedste duinen van Nederland. Maar Castricum en Bergen aan Zee, en het verder gelegen Bergen, zelf, zijn net zo leuk als de eerder tegengekomen plaatsen als bijvoorbeeld Katwijk, Noordwijk en niet te vergeten de authentieke dorpen in Zeeland. Naast Den Haag was ik nog niet door een grote stad van belang gekomen. Ach er door? De route loopt niet echt door het centrum. Ook het drukke Scheveningen wordt vermeden. Omdat ik koos voor de afslag LF15 Boerenlandroute kwam Alkmaar wel op de route en volop in de schijnwerpers. Inclusief een goede stadscamping maakt het een stad om nader te bekijken en wellicht wat langer te blijven.

20180803_1205221831181236032439537.jpg
Alkmaar

De LF15 komt later samen met de LF21 Zuiderzeeroute aan de IJsselmeerdijk. Hier aangekomen kun je dus in de noordelijke richting de LF 15 (eindbestemming Enschede) volgen over de Markerwaarddijk, of zuidelijk naar Amsterdam (onderdeel van het ‘rondje IJsselmeer´). De Markerwaarddijk is overigens het hele jaar al dicht (behalve in juli en augustus open). Door dijkverzwaring is het fietspad afgesloten. Ik denk dat het ook een van de redenen is, dat ik de routeafslag naar Hoorn heb gemist. Een paar bordjes zijn waarschijnlijk weggehaald. Ik kwam dus via Edam en Volendam in Amsterdam aan. Een afwijking van de planning, maar dan kan ik na Berlijn, Parijs, Rome en Brussel, nu ook Amsterdam als Europeese hoofdstad ‘bereikt per fiets’ op mijn lijst afvinken!

de statistieken

temporary_file7373547081890272927262007129807724166.jpg
Strava valt ter hoogte van Volendam uit. Stats kloppen dus niet.

Noordzee- en Zuiderzeeroute dag 4: Alkmaar – Amsterdam 75 km

Kiezen op elkaar.

Door de oostenwind, de warme zon en niet in de laatste plaats de vele vliegjes. Jeannette heeft gelijk vliegen happen. Het is direct al zwaar, tegen de wind in langs de Schermer. Veel tentenfietsers bleven vandaag in Almaar om de kaasmarkt te zien. Ik had vanmorgen de opbouw daarvan gezien.

Kaasmarkt Alkmaar

Ik was wel jaloers op ze. Ik stampte door, voorovergebogen in een cadans. Het laagland is hier betrekkelijk groen. De sloten zitten vol water en bij de gemalen stroomt het water de polders in. Dat zal niet vaak voorkomen in het land van Leeghwater.

Vrij vlot was ik aan de Zuiderzeedijk. Edam..Volendam, ik merkte te laat dat ik de afslag Enkhuizen had gemist. Terug was te ver. Ik had Amsterdam al in zicht. 36° zag ik ergens aan een gevel en verlangde naar mijn eigen huis en koelkast!

Via de brug Buiten-IJ reed ik de hoofdstad in en via het Oostelijk havengebied bereik ik het CS. Snel naar AH to go voor een radler in de trein… Vlissingen-Den Haag-Alkmaar-Amsterdam, ik vind het een mooie tocht zo.

Edam

Noordzee- en Boerenlandroute dag 3 Katwijk – Alkmaar 104 km

Vandaag fata morgana dag

Het was gisteren lekker druk geworden op ons trekkersveldje. Er stond al een stel, die waren komen aanfietsen vanuit Enschede. Over de Midden Nederland route. Later vertelde ze dat ze vorig jaar in Sri Lanka hadden gefietst. Nu bleven ze een paar dagen maar dan moesten ze hun tent verkassen. Tussen de gezellige hutje mutje kampeerders.

Een mierennest

Daar kwam een jonge vrouw aanlopen. Blij dat ze er was, rood gezicht. Een wandelaarster. Ze gooide haar tent ploep in de lucht. Door de wind moest ze bijna weer teruglopen. Plop daar stond hij. Ik moest zelf mijn tentje ook vastprikken in de harde grond. Niet wetende dat ik in onderaardse mietengangen zat te poeren. Na het avondeten was mijn tent veranderd in een mierenparade! Blijkbaar was artikel 3 van het Mierenverdrag in werking; een aanval op een, is een aanval op allen.

Mijn tent is regendicht en lichtdicht. Mieren aan de buitenkant..oké. Ik ga slapen. Het zal wel loslopen, morgen ben ik weer weg. Hoe ze het voor elkaar krijgen? Alles had ik goed dichtgedaan, en toch liepen ze vanmorgen in de tent. Deze camping is letterlijk en figuurlijk een mierennest, dacht ik bij het afbreken (en schudden).

Herrie met Harry

Om 8 uur rij ik van de camping af, de boulevard op, waar blijkbaar mensen in hun auto’s hebben overnacht. Ik besluit in Noordwijk te ontbijten. Net na het majestueuze Hotel Ter Duin ligt op de hoek een café waar ik een compleet ontbijt voor € 7,95 bestel. En da’s niet duur in deze contreien.

Er zitten horecaondernemers ook op het terras een koffie te drinken. In onvervalst Amsterdams accent word ik begroet; kom er maar bij jongen, je mag in t hoekie zitten. Ik hoor ze zeggen dat de omzet hetzelfde als vorig jaar is. Ik maak me meer zorgen of mn personeel het wel houdt! Ook hier aan de kust is het tropisch.

Uit mijn ooghoek zie ik een man aankomen lopen. Ik ken hem.. klein, grijs haar, hondenogen… een witte linnenbroek, te ruim. Nog ruimer een oudroze overhemd over zijn broek heen. Het is Harry Mens! De ondernemers begroeten hem. Ik ook, terwijl hij schuin tegenover mij gaat zitten. Zo kan ik hem goed observeren. Ja ik ben net terug uit Zuid Frankrijk.. ik heb een kleine onderneming, moet de btw doen en rekeningen betalen. Huh, denk ik, dat doe je toch digitaal? Hij trekt alle aandacht. We hebben een paar keer oogcontact. Vertelt nonchalant over dat de ijsverkopers in Sain Tropez, ook zo’n goede business hebben. Mijn gedachten dwalen af. Deze praatjesmakende oliebol heeft wel iets.. een soort van charisma. Het is een geslaagd makelaar, etc. Hij staat weer op, afspraak bij de kapper. Het was hier veel benauwder dan in Zuid Frankrijk,  voegde hij er nog aan toe…

Ik rij de duinen weer in. Mooi, lang, warm. Aflandige wind! En onderweg kom ik steeds weer dezelfde tentenfietsers tegen. Of je nu snel of langzaam rijdt. Bij de pont naar Velsen, bij de supersupermarkt op de route. En dan haal je elkaar in.. zag jij die fatamorgana ook? Blijven drinken hè! We fietsen allemaal de Noordzeeroute, doch ieder met zn eigen variatie. Bij Schoorl neem ik de afslag naar Alkmaar, de Overlandroute (Alkmaar – Maastricht). Het was een lange, uitzonderlijk warme dag. Met gelukkig op steeds meer plaatsen watertap punten. Morgen richting het IJsselmeer. IJS..ja!

Noordzeeroute dag 2 Burgh Haamstede – Katwijk 124 km

Duin op en af.

Er ging vanmorgen een vreemde warmte. Geen zon, geen wind. Ik verlaat deze drink, play, partycamping en rij direct het duinengebied weer

in. Niet alleen, dit is niet de route om alleen te zijn. Omringt door joggers en hondenuitlaters klim ik de duinen in en daal af. Spectaculair hoog, weids en.. druk! En Duits, ze komen uit alle hoeken en gaten. Bij een supermarkt in Oudkerk hoor ik er een klagen. Keine sonne und so warm! Ze keek als een oorwurm. Ach vrouwtje toch dacht, geniet van je vakantie!

Brouwersdam

Een Fries uit Brugge

Hij fietste opeens achter mij. Jacob, we raakten aan de praat, mede omdat we beiden dezelfde route fietsen. Eindbestemming Katwijk. Ook hij had in Burg Haamstede overnacht. Bij vrienden op de fiets. Ook in Katwijk, hij heeft t al gereserveerd. Hij gaat naar zijn broer in Ureterp, bij Drachten. Hij komt ook uit Friesland en woont in Brugge. Een Vlaamse vrouw getrouwd. Al zo vaak met de auto naar Friesland, ik kan die autoweg wel dromen! Zegt hij.. nu maar s met de fiets. Ik zie nu pas dat het een elektrische fiets is. Ik moet hem goed bijbenen… desalniettemin zijn we net te laat bij de fast ferry. We moeten bijna een uur wachten. We steken hier de maashaven over naar Hoek van Holland. Na aankomst wens ik Jacob een goede reis.

De zon is nu volop terug en de zee wind gelukkig ook. Ik kom het Westland in en langs de kust schamp ik Den Haag. Vanaf de route, zie je de skyline al geruime tijd van de ministeries… Scheveningen, Kijkduin. In Katwijk stop ik. De camping ligt vanzelfsprekend in de duinen. Het staat er hutje mutje, gelukkig is er nog plek voor mijn fresh and black tentje.

Westland bij Monster

Noordzeeroute dag 1 Vlissingen – Burgh Haamstede 60 km

Vrouwen bloot, handel dood

Is een passend gezegde voor vandaag en deze week. En het dekt meer dan de lading, voor deze zomer. Komende week wordt warmste en droogste week ooit! Dus niet stil gaan zitten onder een parasol, zoals de vrouwen doen uit dit gezegde, nee genieten van dit uitstekende fietsweer… Wat héérlijk, geen last van koude spieren noch gewrichten. Alles loopt soepel.

Zo ook de trein vanmorgen die mij in de stad van Michel de Ruijter bracht. Leuke ontmoetingen in de trein. Een jongen van 18 jaar die in Utrecht instapte. Onderweg naar Rotterdam Airport om naar Frankrijk te vliegen. Zijn moeder o.a. staan daar op de camping bij Lyon in de buurt. Ik help met het openen van zijn desperado. Een goede tentenfietser heeft nu eenmaal altijd een flesopener paraat!

Daarvoor vanaf Zwolle naar Utrecht een jonge vrouw op weg naar haar werk. Ze is zelf ook bezig een praktijk op te zetten in Meppel. Gezellig gepraat…En we waren maar zo in Utrecht. Nogmaals veel succes Milou en Meppel is niet ver!

boulevard Vlissingen

Vlissingen heeft de langste zeeboulevard van Nederland. Ik fiets deze op, het briesje vanaf de Westerschelde is precies wat ik nodig heb na de lange treinreis.

En al starend over Schelde denk ik aan de route die ik deze week zou fietsen, van Vlissingen naar Venlo en verder langs de Maas en IJssel terug naar Zwolle. Was een route langs zee niet verstandiger geweest? bedacht ik me gisteren! Natúúrlijk is dat zo, het is vele malen koeler en dit is gewoon dè week om de LF 1 Noordzeeroute te verkennen.

In plaats van oostwaarts, Walcheren af te rijden richting Kruiningen en Bergen op Zoom, rij ik nu noordwaarts naar Schouwen Duiveland. De route gaat door duinen en bossen. En komt ook over de Neeltje Jans.

Neeltje Jans

Nu begrijp ik waarom sommigen een tweede huis in Zeeland hebben… het is hier schitterend, en natuurlijk altijd 🎵 Zomer in Zeeland 🎵

Halverwege!

Fietsvirus code ‘oranje’

Wat is het toch leuk dat ik steeds meer mensen hoor vragen naar de mogelijkheden van een fietsvakantie. Gisteravond was ik bij fietsvrienden, die de wens hebben om naar Rome te fietsen. Benieuwd naar mijn ervaringen, hadden ze mij uitgenodigd. En al pratende kregen we nog meer zin in volgend jaar. Dé route staat nog niet vast… er zijn vele mogelijkheden. Zelf vertelde ik over mijn planning. Van Tilburg over Luxemburg en Bern naar de Rivièra. De beschreven route gaat naar Nice, maar pas ben ik geswitcht. Genua lijkt mij leuker, interessanter. Ik zie mij al langs al die badplaatsen fietsen naar de hoofdstad van la Liguria 😎.

Een paar dagen daarvoor vroeg een sportvriendin, of ik nog een mooie tocht wist langs een rivier in Duitsland. Toevallig had ik twee folders meegenomen van de fiets-en wandelbeurs, waar ik jongstleden winter was, die antwoord geven op haar wens. De Ems Radweg (http://www.emsradweg.de) kwam als mogelijke optie uit de bus.

En ik weet dat andere sportvrienden regelmatig de LF-routes pakken, als raamwerk voor een leuke trip. Daarnaast las ik laatst dat een eveneens-bloggende stadsgenote serieuse plannen heeft om samen met haar man en 3 honden het ruime fietssop te kiezen. De doggyride/fietskar, en al wat daarbij hoort, worden al uitgetest! Klik hier voor haar blog

Vooruitkijken

En zo zijn er veel voorbeelden van het fietsvirus! Toen ik gistermiddag op de fiets over onze gortdroge en strogele dijken reed en de lucht voor de zoveelste keer dit seizoen zag trillen van de warmte, bedacht ik me dat we halverwege zijn. 15 juli… als het fietsseizoen op 1 mei begint en 1 oktober eindigt, zijn we nu op de helft. (Wat overigens ook geldt, als het 1 april begint en eind oktober eindigt. Maar dat terzijde…Want ook in deze maanden kun je er nog prima op uit!).

Ik wil geen tussenbalans opmaken, maar wat waren de tochten super, avontuurlijk en vol met mooie herinneringen! Die geven energie en ik krijg al zin in de volgende … na de routes door noord, west en oost Nederland kijk ik uit naar de mooie fietsverbinding tussen de Schelde en Rijn. Van Vlissingen naar Venlo door onze zuidelijke provincies. En als het allemaal meezit, vanuit Venlo terug over de Hanzeroute, langs de Maas en IJssel naar Zwolle. Hopelijk kan ik voor het eind van de maand starten.

Daarna kan ik mij voorbereiden op onze jaarlijkse vakantie sul lago. En na terugkomst lijkt het me nog heerlijk om een fietstocht in Duitsland te rijden. Getriggerd, door de eerdergenoemde wens kwam de RuhrtalRadweg voorbij; van Duisburg naar Winterberg (klik hier voor de RuhrtalRadweg).

Dat lijkt me een prachtige afsluiting, zo bezien, halverwege het seizoen.

Epiloog van de Noordelijke Driehoek

Samenvatting

Het is inmiddels een goed gebruik dat ik zo binnen een week na terugkomst een korte samenvatting maak. De reis met al z’n indrukken zijn dan wat ‘ingedaald’ en in perspectief gezet. Het was tot nu toe, de langste fietstocht die ik gemaakt heb. Ook al dacht ik op Ameland een soort van pauzedag te zullen hebben, toch reed ik daar 50 km. Acht dagen achter elkaar fietsen vergt wel wat van je lichaam en dat ga je merken. Een echte rustdag opnemen in een fietsschema, bij een wat langere tocht is mijn voornemen.

De route bestaat uit 3 delen, ze hebben ieder hun eigen thema én plussen en minnen. Feit is dat ik warm en droog weer had, met dito wind. Veel drinken en smeren was een must! En met dat zonnige weer, maakt het iedere tocht wel snel mooi. Bij elkaar en achter elkaar gereden, is deze combinatie afwisselend en geeft een goede indruk van Noord-Nederland.

20180629_1521451514779004469245728.jpg
Appingedam

Rietlandroute Kampen – Holwerd (170 km) :

  • Plussen : door het Nationaal Park De Weerribben en het merengebied van Friesland.
  • Minnen : eentonig boven Leeuwarden, m.n. langs de Dokkumer Ee. In de KOP van Overijssel en Noord-Friesland moet je veel bruggetjes over. Een was zó steil dat ik met moeite de fiets erop kreeg.
20180630_0947431966592508.jpg
Gedenkplaats Dijk Oterdum

Waddenzeeroute (vanaf) Holwerd – Bad Nieuweschans (144 km)

  • Plussen: langs en door diverse (terp-) dorpjes en stadjes, die vaak hun oorspronkelijk karakter hebben behouden
  • Plus/Min : het loopt door een van de rustigste en dunbevolkste delen van Nederland
  • Minnen: het stuk onder de Eemshaven is enkel landbouwgrond met de altijd aanwezige waddenzeedijk op de achtergrond. Op diverse stukken rij je tussen de schapen. Bij nat weer is het pad dan glimmerig door de uitwerpselen (kies dan voor een alternatieve route – die is voorhanden), ook zijn er veel hekken waar je doorheen moet.

NAP route Bad Nieuweschans – Zwolle (230 km)

  • Plussen: diversiteit van de landschappen zoals, bossen, zandverstuivingen, heidevelden. De stad Groningen en het Drents-Friese Wold.
  • Minnen: geen
20180629_1703021573045860.jpg
Moddergat, It Fiskershuske

De statistieken

20180707_201315526607207255315562.jpg
Waddenzeekust bij Holwerd

Vraag het de Baas boven! Dag 8 Darp – Zwolle 68 km

Vraag het de Baas boven!

Om half acht vanmorgen wordt de onberoerde rust op het terrein van het natuurkampeerterrein Het Hunehuis verstoord. Ik ben de enige kampeerder en kom bij uit een diepe slaap. De wekker van mijn mobiel gaat af. Bij het uitzetten zie ik ook een berichtje van Jos. Hij is de manager van Profitgym, of ik hem nog 1x kan helpen. Hij bedoelt invallen als RPM-instructeur. Op de maandagochtend is het moeilijk een invaller te krijgen. Ik app hem met één oog terug: nee, ik ben niet in Zwolle. Als hij niemand kan vinden, wordt iedereen afgebeld. In een vlaag voelt dat bij mij vervelend. Dat is raar, want ik ben daar niet verantwoordelijk voor.

Ik laat het hunehuis en de hunebedden achter mij en daal van achter de Havelterberg de heuvel af richting het

20180702_1625586456981892515105407.jpg
Meppel

veenlandschap. Nijeveen, Kolderveense Bovenboer, Kolderveen, Veendijk… in Meppel stop ik voor de koffie. En om het te vieren dat ik bijna thuis ben, met appeltaart. Nee, dat is niet waar. Ik had er gewoon zin in. Eigenlijk, als ik terugkijk ben ik elke dag zó begonnen. En terwijl ik de appeltaart eet, wauw deze is echt lekker, hoor ik buon appetito!

Ik hoor meteen dat het geen Italiaanse is. Welke vrouw verstoort mijn ochtendritueel? Het is een oude vrouw, dunne grijze haren. Ook op haar wangen, kin en bovenlip zie ik donzige beharing. Ze heeft een bij de leeftijd passende jurk aan. Ik zeg grazie! En wacht op een mooie Italiaanse volzin. U bent verantwoordelijk zegt ze. U bent een verantwoordelijk man, dát zie ik. Ze heeft nu mijn aandacht. Wat ziet u nog meer? Vraag ik. Met een ferme pas en tikkent met haar stok, loopt ze het bijna lege terras op. Ze komt op een niet vervelende manier bij mijn tafeltje staan. Wij hadden vroeger gasten op de boerderij en wij konden meteen zien, wat voor vlees wij in de kuip hadden als ze het erf op kwamen. Hebt u kinderen? Vroeg de vrouw. Ik hield het bij een simpel ja. Ze vervolgde ik zie dat u een verantwoordelijk man bent en als u het niet meer weet, vraag het dan de Baas boven! Ik wilde niet mijn geloofsleven met deze vrouw bespreken en zei dat ik dat mooi gezegd vond en bedankte haar voor het advies. Ze voegde er nog aan toe de Baas boven, misschien doet hij niet wat u wilt, het is wel het beste voor u! Houd dát in gedachte!

Met dezelfde ferme pas vertrok ze en wenste mij een fijne dag toe. Wie was deze, zo op eens verschenen vrouw? Waarom sprak ze eerst Italiaans? Was het een door de Baas gestuurde engel, of een toevallige passant die het product is van het doorgeschoten rechtschapene in de leer. Die hier in deze omgeving gebezigd wordt?En op deze wijze als evangelist Meppel onveilig maakt?  Zag ze dat ik een pelgrim op gevoel ben?..die doorgaans dolen door dode straten? Het houdt me onderweg wel bezig. Deze bijzondere ontmoeting. Misschien was het wél beide. Wie het weet, mag het zeggen. De Baas boven… niets is wat het lijkt, denk ik terwijl ik Hasselt nader. Niets is wat het lijkt, en dát is het ook niet! Dacht ik zo.

20180702_1621334706837205482892152.jpg
Hasselt

De NAProute en Vechtdalroute komen na het pontje van Haerst samen, en ik rij langs de Vecht Zwolle binnen. Daar waar de gevolgde LF 9 op de IJsseldijk afslaat naar het Kleine Veer en via Hattem naar Breda in het zuiden koerst,  is de Noordelijke Driehoek een ‘driehoek.’ In totaal, dus inclusief de Ameland-en Haskerhorne uitstapjes, heb ik 700 kilometer gefietst. Het waren mooie avonturen in het noorden… en dan is het weer fijn om thuis te komen.

20180702_1622214164327934878901876.jpg
De veerman van t pontje Zwolle – Haerst over de overijsselse Vecht

Naar hoger gelegen grond. Dag 7 Hoogezand/Kolham – Darp (Havelte) 104 km

Het was een eenvoudige, maar goede camping aan het Westerdiep. Maar wat het extra leuk maakte, waren de campingeigenaren. Toen ik gisteravond nog wat terugbracht, werd ik uitgenodigd om een ‘wijntje’ te drinken. Het stel had buren en vrienden over de vloer. Graag zei ik, er zat één voorwaarde aan verbonden. Ik moest meedoen met spikerhouwen!

Met z’n allen rond een houtblok, en grote nagels omstebeurt een hamerslag geven. Wie het eerst de spijker geheel in de boomstronk heeft geslagen is de winnaar. En ondertussen sterke verhalen en maar mis slaan. Het werden 3 rondjes, gelukkig geen 1x als laatste geëindigd.

Die Grunningers zijn best wel grappig… maar dat wist ik wel.

Vanmorgen voelden rechterarm en hoofd wat houterig. Gelukkig was ik snel in de stad voor een grote koffie. Voor het raadhuis is een beachvolleybal toernooi. Het is pas 10 uur en nu al zomer in het kwadraat!

De route van vandaag is deels beschaduwd. Kilometers lang door het Drents-Friese Wold. Ook het Fochteloërveen is uniek.

Net boven Havelte eindigt vandaag de rit op een natuurkampeerterrein. Er naast ligt het Hunehuis. Het draait op vrijwilligers. Ik krijg uitleg en een rondleiding. Het is een groot huis, met keuken en veel gemeenschappelijke ruimtes. Je kunt er een kamer huren, een feestje, of vakantie houden en verder doe je koken, eten, etc samen. Ik sta als enige op deze eenvoudige camping. Vroeg naar bed…denk ik…

Van Wad naar N.A.P. Dag 6 Appingedam – Hoogezand 111 km

Hoe stel je het landschap in Noordoost Nederland je voor? Eenvoudig, saai, rustig en eindeloos? Dit is zeker niet vervelend. Ik hoorde het voor de tweede keer deze fietsweek. De eerste keer op Ameland oh ja wij willen weer eenvoudig en hebben een tent gekocht, en gisteravond we zijn voor de eerste keer weer op pad met fietsen en een tent.

De eerste was een jonge vrouw met hond, de tweede een man, die nu 61 was, zei hij en meer tijd. Ik sprak hen gister, ze kwamen uit Nijmegen. Twee nieuwe fietsen gekocht en een tent. Ze waren wel met de auto. We gaan fietsen in de omgeving en later… als we t aandurven routes fietsen. Hij wilde alles weten van mij, hoe ik dat allemaal deed. Hun motief? Terug naar de basis, back to basic. De Maasroute hadden ze in gedachte.

Noordoost Groningen en fietsen, hoe eenvoudig kan het leven zíjn! Alhoewel. Net na Delfzijl lag Otterdum. Door de expansiedrift van Delfzijl en de het versterken van de dijken, is het dorp opgeheven. Het telde 600 inwoners. Dat is nog eens een herindeling! Als herinnering staat op de dijk een monument, inclusief de verplaatste grafzerken. De lichamen zijn niet herbegraven, zij liggen onder de nieuwe dijk.

Het is een oud gebied, de zee was altijd heer en meester. Eerste woonde men op wierden, pas rond 1300 met steun van monikken bouwde men dijken om de wierden heen. Doch de kracht van de zee is groot. Pas de laatste eeuw is het gebied onder controle.

Kerkje van Termunten

In Bad Nieuweschans stopt de Waddenzeeroute en start de NAP route. Zonder dijken, wat blijft er van ons land over? Over deze grens loopt de route. Het landschap is direct anders, meer bos en … vuur!

Door de aanhoudende droogte en strakke oostenwind onderweg een akkerbrand.

De brandweer rukt massaal uit en later kwam van de A7 ook een mobiel commando unit voorbij. Men neemt het zekere voor het onzekere.

Ik zie die helpende hand op de dijk weer voor me

Wat naar het noorden gaat, moet ook weer naar het zuiden. Dag 5 Holwerd – Appingedam 116 km

Met 295 op de kilometerteller, vertrek ik om half 8 uit dit terpdorp. Maar niet voordat ik afscheid neem van mijn overbuurman. Hij werkt als huisschilder in Holwerd voor zijn neef, die een oud pand heeft gekocht. Zelf komt hij uit Castricum. Vandaar dat hij hier in zijn caravan zit. Ik moet nog een maand zegt hij. En vraagt hoeveel kilometer ik vandaag ga maken. Veel zeg ik. Vroeg weg, dan is de wind nog mak.

De rietlandroute doet zijn laatste meters met de waddenzeeroute. De eerste gaat de pier op. De laatste rechtsaf, onder de dijk richting het oosten. Zo rij ik in de luwte, en tussen de schapen. Ik heb geloof ik een stuk of 15x een klaphekje moeten openen.

Een stukje verder, bij Moddergat staan de zogenoemde Fiskerhuskes. Het is een beschermd dorpsgezicht. De kleine huisjes hebben een bovenverdieping die alleen toegankelijk is via een luik in de voorgevel.

De dorpjes waar ik vandaag door fiets zijn veelal klein. Zowel aan de Friese als Groningense kant, dat na de sluis van het Lauwersmeer begint.

Daarna door de Marnewaard wat een groot militair oefenterrein is. Ook hier veel afstappen, omdat het fietspad brede zandpaden doorkruist, waarop door ruspsvoertuigen wordt gereden.

Het is vandaag stukjes noord oost, tegen de wind in en dan weer zuid oost.. gas geven. Uiteindelijk mooi op tijd bereik ik Appingedam. Sfeervol en druk. Morgen is er een loopwedstrijd. Waar niet?