TG11 Langs de Aare naar Bern (Tavannes – Hinterkappelen/Bern 60 km)

Denk maar niet dat de weg nu naar de hoofdstad vlak is. Wat is immers wel vlak hier? Ja, de weg langs de Rijn van Basel naar de Bodensee. Maar de rest van Zwitserland niet. Op de ‘nuchtere’ maag direct al een col. Deze vormt de opening vanuit de Jura. Col Pierre Pertuis is geen vervelende, eigenlijk maar een helling.

Daarvoor even inkopen gedaan bij de super. Broodjes, bananen en een Twix XL. Zw.fr 4,75. Zwitserland duur?

De zon schijnt uitbundig, de temperatuur nog koel, de afdaling is koud. En dalen blijft het tot aan Biel. De korte route is langs een snelweg waarbij de vluchtstrook als fietspad geldt. Serieus. Met zn allen door de tunnels. Eng? Ik kijk niet om, laat het geluid om het even en trap als een bezetene door. Het gaat goed.

Voorgaande 3 foto’s: Altstadt Biel

Biel heeft een mooie altstadt. Het is als enige stad in Zwitserland tweetalig. Als je in de buurt bent, zeker gaan bezoeken.

Daarna is het weer klimmen. Tot ik in de verte de Alpen zie liggen. Achter Bern. Tijdens de daling blijven de beschneeuwde toppen in zicht. Ik ga morgen de stad bezichtigen. Onderweg eet ik de Twix snel op, voordat ze smelten in mijn rugtas. Het is nu ruim 21°.

Een paar kilometer voor de stad in Hinterkappelen is camping Bern-Eymatt. Ik boek twee nachten. Kunnen de knieën wat bijtrekken…

Voor wie goede ogen heeft. Uitzicht op het Alpenmassief.
Advertenties

TG10 Eerst zacht glooiend de Jura in, dan stijgen naar 935 meter (Guewenheim – Tavannes 97 km)

Ik word wakker van stevig beierende klokken. Voor het eerst heb in een keer doorgeslapen. Gisteren kon ik nog een wijntje drinken aan de bar van deze comfortabele camping. (Kosten voor een nacht € 8,30 incl douchen en WC papier 5☆ dus.) Ik ging met de kippen op stok en de mobiel uit. De rit van gister eiste zijn tol.

Ze houden hier van vroeg opstaan. Het is pas 6 uur. Nu moet ik er ook uit. Door middel van mijn dagelijkse yoga oefening verlaat ik mijn tent. Kook de eieren, maak koffie en ruim de tent op. Daarna kies ik om 8 uur het ruime sop naar Soppe-le-bas. Daar zit nog een verhaal aan vast. Ik wilde het gister je nog niet schrijven, toen was ik nog te ontstemd. Maar vanmorgen gaat alles goed, dus maakt het niet meer uit.

Gisteren reed ik deze camping voorbij, want ik had er een verder gezien in Soppe. Doch toen ik er was, bleek ik verkeerd gekeken te hebben. De camping was 25 km verder in Seppois-le-bas. Balen. Normaal zou ik door zijn gefietst, maar nu aan t einde van de dag verlangde ik naar mijn net gekochte worstjes en veldsla met rijst. Dus koos ik voor terug fietsen via een andere route. Iets van 5 km. Maar oh die kilometers tellen hier dubbel!

Brood en iets lekkers bij de bakker

De rit door de Elzas gaat door gezellige dorpjes. Het leeft hier meer dan in het hiervoormaals. Waar geen winkels zijn (op de kapster en de apotheek na). Ook het laatste stuk gaat over een oude spoorlijn. En bij een verlaten grenswacht rij ik Zwitserland in.

Grenswacht

Na het eerste dorp is het gedaan met de pret. Nu is het klimmen. De Col des Rangiers moet onder de categorie gemeen worden genoteerd. Eerst smerig stijl, dan lang klimmend tot 856 meter.

Col des Rangiers

Maar nog niet klaar. Hierna volgt een nieuwe uitdaging. Gorges du Pichoux is 935 meter hoog. De klim is over 10 kilometer verspreid. Genieten dus. Vooral van de afdalingen. Er zitten weinig bochten in, dus vliegtuigstand aan!

Ik speelde met de gedachte om in Tavannes een B&B of Hotel te nemen. Dit is hier geen toeristisch gebied en campings zijn er niet. Ik google..op één na. Omdat het mooi weer is rij ik daar naar toe. We zijn eigenlijk nog niet open, zegt de campingvrouw. Maar het is geen probleem voor 1 nacht. Ik moet wel douchen bij de vrouwen. De mannenafdeling is niet aangesloten. Geeft niet ik ben toch de enige gast.

Morgen naar Bern. Dagje rust?

Eerst morgen eens wat uitslapen, als de klokken het toelaten. Bern is immers niet ver meer.

TG09 Op de eerste berg af (Remiremont – Guewenheim 88 km)

Terwijl ik dit nu schrijf zit ik in mijn tentje. De regen komt met bakken uit de lucht. Ook vanmorgen, bij vertrek regende het. De eerste keer deze tocht trok ik mijn regenkleding aan. Gelukkig was het geen harde regen, zoals nu. Het miezerde wat. De wolken gingen tegen de eerste bergen aan.

Het fietspad naar de eerste Col

De stijging is eerst matig. Hierna over 6 km een stevige naar 875 meter. Halverwege is het zo goed als droog en trek regenspul en mijn jas uit. Veel te warm als je omhoog trapt.

Ik neem diverse pauzes, en kom er wel. Op de top voelen mijn voeten ijzig aan. Eet wat en loop even heen en weer. Ik kleed me warm aan, met handschoenen voor de afdaling.

De afdaling de Elzas in gaat goed. Het is de eerste lange en snelle afdaling met deze fiets. Het gaat stabiel omlaag.

Thann is een sfeervol dorp aan de Elzasser Wijnstraat

Daarna volgt nog een colletje. Op zo’n 450 meter, na Roderen. Hier een weids uitzicht. Bij goed weer zie je de Jura en de Alpen.

Dat is mijn voorland. Morgen Zwitserland in! Het zal colls regenen. Maar het weerbericht voorspelt een droge periode.

TG08 Opschieten! (Velle s/m – Remiremont 123 km)

Dat is het wel langs de rivieren en kanalen vandaag, lekker opschieten de Lorraine uit, de Vogezen in! Ik was ook extra vroeg opgestaan. Zo’n rustdag mag geen trauma worden. Gisteren een beetje slenteren over een bijna verlaten camping in een niets zeggend dorp. Dus gedaan zoals de Fransen zouden doen. S’morgens brood, wijn en kaas gekocht. Daar kom je zo’n rustdag wel mee door. De campingbaas, Philippe Bonnet, heeft me naar een klein supermarktje gebracht. Onderweg proberen we wat te converseren. Hij spreekt alleen Frans. Dus dat waren diepzinnige gedachtewisselingen. Later vraagt hij of ik italiaanse ouders heb. Hoezo? Vraag ik. Je spreekt Frans met een Italiaans accent! Nou dat was wel het hoogtepunt van de dag.

De beloofde regen kwam pas om 4 uur (in de middag), net toen ik weer wakker werd. Tijdens het eten was het wel weer droog. En zo ging de dag over in de nacht en betrapte ik mijzelf erop dat ik aan het tellen was in hoeveel dagen ik in Bern zou kunnen zijn. Extra vroeg op dus!

Je fiets tegenwoordig in een keer door naar t zuiden

Het traject van vandaag is tot 25 km voor de stop glad. Ik rij eerst nog langs de Moezel, dan langs diverse kanalen. Ik zal je niet vermoeien met de namen. De wind is noord-west, dus gunstig en het is mistig, later sterk bewolkt. Het maakte een wat troosteloze indruk. Gelukkig blijft het ook vandaag droog tijdens het fietsen.

Leuker dan dit wordt het niet

Na het dal, waar het canal doorloopt, op en neer over de heuvelrug naar het stadje Remiremont. Ik neem vandaag een lekker hotelletje, want ik heb een feestje te vieren.

TG07 Véloroute a Nancy en verder (Metz – Nancy – Velle-sur-Moselle 106 km)

De naam van de route, langs de Moezel richting Nancy is Véloroute Charles Le Temeraire door de Val de Moselle. Die begon al voor Metz. Ik had broer Garmin het punt laten markeren, opdat ik er zó weer naartoe kon rijden. De ervaring leert dat ik nog weleens een tijd bezig kan zijn met terugvinden van de route.

Gisteren was ik niet de enige tentenfietser. Nynke, stond er al, is onderweg naar Rome. Daarbij kwamen nog Frans en zijn vrouw Wilhelmina. Zij fietsen stukken van de internationale maasroute. Ze zijn hier met de auto en hun tent. Dus schaar ik ze gemakshalve ook maar onder de tentenfietsers. En dan heel bijzonder een Duitse fietser, ik weet zijn naam niet meer, laat ik hem der Alte noemen. Want dat is hij, ruim in de 70 en fietst 125 km per dag. Met fiets en kar erachter. Met zo’n vlaggetje erop. Heb je een beeld? Denk daarbij ook nog het type Popeye bij; rood gezicht en grijze haren en baard. En een verhalen! Over zijn fietstochten, geweldig. De wijn smaakte ook goed trouwens. Maar we moeten morgen allemaal weer op pad, dus redelijk op tijd naar bed.

De volgende ochtend zie ik der Alte als eerste, met blik op oneindig camping Metz Municipal verlaten. Ik rij samen met Nynke weg, we moeten eerst nog betalen. Mocht gisteren niet. Héél bijzonder. Het kost maar € 8,95 incl warm water, douches en wc papier. Ook bijzonder, voor een stadscamping. Daarna gaat Nynke direct oostwaarst, terwijl ik langs de Moezel naar ’t zuiden ga.

Campingjacht

Omdat het nog prima weer is, rij ik vandaag nog zo ver mogelijk. Ik ben om 2 uur in Nancy. Na wat rondkijken, inkopen doen en foto’s maken ga ik op campingjacht langs de route. Nancy is overigens meer dan de moeite waard. Volgens mij de mooiste stad in de Lotharingen. Vol pracht en praal.

De eerste camping ligt volgens mijn routeboekje op 18 km van Nancy in Flavigny-sur-Moselle. Maar hij is zo dicht, dat ze hem permanent gesloten hebben. Maar nog even alle krachten verzamelen, de volgende ligt bij Tonnoy 6 km verder. Inmiddels is het ook broeierig warm. Ik zie vanaf de weg de camping liggen, er staan een paar gasten op. Dát ziet er dus goed uit. Camping ouvert staat er. De receptie is dicht. Ik rij naar de gasten. Ja ga maar staan, het is gratis. Nee het sanitair is dicht. Wegwezen dus. Gelukkig op 5 km een nieuwe kans. Deze is wel gewoon open en een van de gasten belt de eigenaar. Het is een vriendelijke man, spreekt alleen Frans. Maar hij is van goede wil en brengt morgen brood voor mij mee en biedt ook aan samen morgen met de auto naar de supermarkt te rijden. Super toch voor maar € 6 per nacht?