F(iets)

De tand des tijds

Eergisteren heb ik ‘m verkocht. Ik kreeg hem in 1997, als ik het mij goed herinner. Kreeg, want het was een cadeau van mijn werkgever. Zij bestonden 100 jaar, de Friese Rabobank Sneek-Joure-Lemmer, zoals ze toen heette. Daar hoorde een Fries cadeau bij… een échte Friese fiets.

21 jaar geleden dus… en al die tijd, bijna dagelijks op gefietst. Op in de winter na. Ik ben geen winterfietser voor mijn plezier. Een Batavus Navajo. Zij was van fries-indiaanse komaf. Vanaf 2011, toen ik voor het eerst een fiets vakantiereis ging maken en een nieuwe kocht, deed zij dienst als huis, tuin en keukenfiets. Makkelijk voor naar de stad, of toch nog snel een rondje over de dijk. Ze stond altijd klaar om te pakken. De laatste jaren zelfs dagelijks voor de boodschappen. Toen een collegafiets omviel, boven op haar kettingkast, spatte deze uiteen. De versnellingen deden het steeds minder en haar tand(des tijds)wielen werden meer rond. Dit is, overigens alleen bij rode wijn een goed teken…

Ook aan haar banden zag men de ouderdom. Steeds diepere groeven in het rubber maakte duidelijk dat het niet lang meer kon duren. Vorig jaar zomer waren ze plat. Het frame was nog oké, dus een kleine investering was gerechtvaardigd. Ik bracht haar bij het schuurtje. Daar werken hobbyisten, die haar met zachte hand wilden revitaliseren; de remmen, versnellingen en een nieuwe binnenband… Toen ik na een week vroeg of mijn fiets klaar was, reageerde de hobbyist: fiets? Dát mag de naam fiets niet dragen!! Hij somde ongevoelig en luid op dat het allemáál onherstelbaar was. Alleen de binnenband was vervangen. Geef iets dan maar weer mee, zei ik. Hij wilde er niets voor hebben, maar ik gaf hem een tientje en reed snel op mijn indiaantje naar huis. Weg van deze wreedaardige.

Nog een hele winter bleef hij trouw. Piepend en soms krakend… Wekelijks naar Italiaanse les en bijna dagelijks naar de supermarkt o.i.d. Totdat vorige maand de achterband weer lek was. Ik heb hem geplakt en op marktplaats gezet. Deze winter zal ik immers een nieuwe vakantiefiets gaan kopen en dan kan mijn huidige haar plaats innemen.

Twee jonge jongens kwamen haar halen met een oude Peugeot 106. Lekker zadel zei hij… dat alleen is t geld al waard, antwoordde ik en dacht: op dat zadel ben ik naar Berlijn en Parijs gefietst. Ze moesten terug naar Holtenbroek. Oh dat is te ver fietsen! Achterin de auto reed mijn fiets weg.

Het (Tijds)pad

En nu op weg naar een nieuwe vakantiefiets! Volgend jaar heb ik grote plannen voor nieuwe buitenlandse reizen. Mijn huidige fiets voldoet niet (meer) aan de eisen die daaraan gesteld worden. In 7 à 8 jaar is er ook in de fietsenwereld veel veranderd. Comfort en veiligheid staan voorop. In de komende maanden zal ik een zoektocht maken naar een geschikte nieuwe fiets. Keuzes moeten worden gemaakt, bijvoorbeeld in:

screenshot_20180809-1457401600426739.jpg
Bron: Fietssite.nl
  • Het frame
  • De aandrijving
  • De remmen
  • Banden en naven
  • Stuur en handvatten
  • Vering
  • Pendalen
  • Bagagedragers en uitrusting

Om niet geheel onbeslagen ten ijs te komen, zal ik me moeten verdiepen in de mogelijkheden met hun voors en tegens. Het materiaal is immers een belangrijke basis voor een fijne tocht! En als ik volgend jaar er klaar voor wil zijn, moet de fiets tijdig besteld worden. Laat ik zeggen dat ik voor de start van het seizoen 2019, dus voor 1 april de fiets binnen wil hebben. In maart dus. Leveringstijden van 1 maand zijn niet vreemd, de fiets wordt immers speciaal voor de koper geassembleerd. Dan moet ik hem in januari bestellen en dus moet ik er voor het eind jaar uit zijn. Wordt het Rohloff naaf, of toch een Pinion? Hydraulische velgremmen of schijf? Een 26″, 28″ of 27,5″ band met dikke banden, zodat ik straks op een 29-er wegrij? Informatie hierover is genoeg te vinden en adviezen krijg je soms ongevraagd… maar uiteindelijk moet de fiets goed voelen. Daarom ben ik ook van plan om testritten te gaan maken.

Het wordt de komende maanden een mooie fietstocht!

Advertenties

Epiloog Zeeland- en Hollandroute

Noordzeeroute is niet voor watjes!

Het ziet er onschuldig uit, rijden langs de kust. Windje van zee en het liefst in de rug… voldoende te zien; Brouwersdam, Neeltje Jans, Maasvlakte, grote en kleine steden en natuurlijk het langgerekte duingebied. En dat is wat mij het meest opviel. Ik was het wat vergeten. De duinen zijn hoog, breed en rijk aan prachtige natuur! Terwijl de fietspaden, die overigens in de meeste gevallen ‘glad en strak’ van asfalt zijn, zich een weg banen over en door het duingebied. En dat betekent ‘op en neer.’ Met soms bijtende klimmers en scherpe afdalingen.

20180803_1207089113635012567104607.jpg

Het maakt het al met al een afwisselende en interessante route.

Boven Schoorl koos ik voor de terugreis. De route, overigens in 95% van het traject goed bewegwijzerd, gaat door naar Den Helder en verder de afsluitdijk over naar de Waddenzeeroute . Het is immers ook onderdeel van de 6.000 km lange ‘Nordsea Cycle Route’. Als je niet stopt kom je langs de fjorden in Noorwegen. Ook in het Noordhollandse kom je door nationale parken. Tussen Zandvoort en IJmuiden ben je dan al het nationaal park Zuid-Kennemerland gepasseerd. En ten westen van Schoorl liggen de hoogste en breedste duinen van Nederland. Maar Castricum en Bergen aan Zee, en het verder gelegen Bergen, zelf, zijn net zo leuk als de eerder tegengekomen plaatsen als bijvoorbeeld Katwijk, Noordwijk en niet te vergeten de authentieke dorpen in Zeeland. Naast Den Haag was ik nog niet door een grote stad van belang gekomen. Ach er door? De route loopt niet echt door het centrum. Ook het drukke Scheveningen wordt vermeden. Omdat ik koos voor de afslag LF15 Boerenlandroute kwam Alkmaar wel op de route en volop in de schijnwerpers. Inclusief een goede stadscamping maakt het een stad om nader te bekijken en wellicht wat langer te blijven.

20180803_1205221831181236032439537.jpg
Alkmaar

De LF15 komt later samen met de LF21 Zuiderzeeroute aan de IJsselmeerdijk. Hier aangekomen kun je dus in de noordelijke richting de LF 15 (eindbestemming Enschede) volgen over de Markerwaarddijk, of zuidelijk naar Amsterdam (onderdeel van het ‘rondje IJsselmeer´). De Markerwaarddijk is overigens het hele jaar al dicht (behalve in juli en augustus open). Door dijkverzwaring is het fietspad afgesloten. Ik denk dat het ook een van de redenen is, dat ik de routeafslag naar Hoorn heb gemist. Een paar bordjes zijn waarschijnlijk weggehaald. Ik kwam dus via Edam en Volendam in Amsterdam aan. Een afwijking van de planning, maar dan kan ik na Berlijn, Parijs, Rome en Brussel, nu ook Amsterdam als Europeese hoofdstad ‘bereikt per fiets’ op mijn lijst afvinken!

de statistieken

temporary_file7373547081890272927262007129807724166.jpg
Strava valt ter hoogte van Volendam uit. Stats kloppen dus niet.

Noordzee- en Zuiderzeeroute dag 4: Alkmaar – Amsterdam 75 km

Kiezen op elkaar.

Door de oostenwind, de warme zon en niet in de laatste plaats de vele vliegjes. Jeannette heeft gelijk vliegen happen. Het is direct al zwaar, tegen de wind in langs de Schermer. Veel tentenfietsers bleven vandaag in Almaar om de kaasmarkt te zien. Ik had vanmorgen de opbouw daarvan gezien.

Kaasmarkt Alkmaar

Ik was wel jaloers op ze. Ik stampte door, voorovergebogen in een cadans. Het laagland is hier betrekkelijk groen. De sloten zitten vol water en bij de gemalen stroomt het water de polders in. Dat zal niet vaak voorkomen in het land van Leeghwater.

Vrij vlot was ik aan de Zuiderzeedijk. Edam..Volendam, ik merkte te laat dat ik de afslag Enkhuizen had gemist. Terug was te ver. Ik had Amsterdam al in zicht. 36° zag ik ergens aan een gevel en verlangde naar mijn eigen huis en koelkast!

Via de brug Buiten-IJ reed ik de hoofdstad in en via het Oostelijk havengebied bereik ik het CS. Snel naar AH to go voor een radler in de trein… Vlissingen-Den Haag-Alkmaar-Amsterdam, ik vind het een mooie tocht zo.

Edam

Noordzee- en Boerenlandroute dag 3 Katwijk – Alkmaar 104 km

Vandaag fata morgana dag

Het was gisteren lekker druk geworden op ons trekkersveldje. Er stond al een stel, die waren komen aanfietsen vanuit Enschede. Over de Midden Nederland route. Later vertelde ze dat ze vorig jaar in Sri Lanka hadden gefietst. Nu bleven ze een paar dagen maar dan moesten ze hun tent verkassen. Tussen de gezellige hutje mutje kampeerders.

Een mierennest

Daar kwam een jonge vrouw aanlopen. Blij dat ze er was, rood gezicht. Een wandelaarster. Ze gooide haar tent ploep in de lucht. Door de wind moest ze bijna weer teruglopen. Plop daar stond hij. Ik moest zelf mijn tentje ook vastprikken in de harde grond. Niet wetende dat ik in onderaardse mietengangen zat te poeren. Na het avondeten was mijn tent veranderd in een mierenparade! Blijkbaar was artikel 3 van het Mierenverdrag in werking; een aanval op een, is een aanval op allen.

Mijn tent is regendicht en lichtdicht. Mieren aan de buitenkant..oké. Ik ga slapen. Het zal wel loslopen, morgen ben ik weer weg. Hoe ze het voor elkaar krijgen? Alles had ik goed dichtgedaan, en toch liepen ze vanmorgen in de tent. Deze camping is letterlijk en figuurlijk een mierennest, dacht ik bij het afbreken (en schudden).

Herrie met Harry

Om 8 uur rij ik van de camping af, de boulevard op, waar blijkbaar mensen in hun auto’s hebben overnacht. Ik besluit in Noordwijk te ontbijten. Net na het majestueuze Hotel Ter Duin ligt op de hoek een café waar ik een compleet ontbijt voor € 7,95 bestel. En da’s niet duur in deze contreien.

Er zitten horecaondernemers ook op het terras een koffie te drinken. In onvervalst Amsterdams accent word ik begroet; kom er maar bij jongen, je mag in t hoekie zitten. Ik hoor ze zeggen dat de omzet hetzelfde als vorig jaar is. Ik maak me meer zorgen of mn personeel het wel houdt! Ook hier aan de kust is het tropisch.

Uit mijn ooghoek zie ik een man aankomen lopen. Ik ken hem.. klein, grijs haar, hondenogen… een witte linnenbroek, te ruim. Nog ruimer een oudroze overhemd over zijn broek heen. Het is Harry Mens! De ondernemers begroeten hem. Ik ook, terwijl hij schuin tegenover mij gaat zitten. Zo kan ik hem goed observeren. Ja ik ben net terug uit Zuid Frankrijk.. ik heb een kleine onderneming, moet de btw doen en rekeningen betalen. Huh, denk ik, dat doe je toch digitaal? Hij trekt alle aandacht. We hebben een paar keer oogcontact. Vertelt nonchalant over dat de ijsverkopers in Sain Tropez, ook zo’n goede business hebben. Mijn gedachten dwalen af. Deze praatjesmakende oliebol heeft wel iets.. een soort van charisma. Het is een geslaagd makelaar, etc. Hij staat weer op, afspraak bij de kapper. Het was hier veel benauwder dan in Zuid Frankrijk,  voegde hij er nog aan toe…

Ik rij de duinen weer in. Mooi, lang, warm. Aflandige wind! En onderweg kom ik steeds weer dezelfde tentenfietsers tegen. Of je nu snel of langzaam rijdt. Bij de pont naar Velsen, bij de supersupermarkt op de route. En dan haal je elkaar in.. zag jij die fatamorgana ook? Blijven drinken hè! We fietsen allemaal de Noordzeeroute, doch ieder met zn eigen variatie. Bij Schoorl neem ik de afslag naar Alkmaar, de Overlandroute (Alkmaar – Maastricht). Het was een lange, uitzonderlijk warme dag. Met gelukkig op steeds meer plaatsen watertap punten. Morgen richting het IJsselmeer. IJS..ja!

Noordzeeroute dag 2 Burgh Haamstede – Katwijk 124 km

Duin op en af.

Er ging vanmorgen een vreemde warmte. Geen zon, geen wind. Ik verlaat deze drink, play, partycamping en rij direct het duinengebied weer

in. Niet alleen, dit is niet de route om alleen te zijn. Omringt door joggers en hondenuitlaters klim ik de duinen in en daal af. Spectaculair hoog, weids en.. druk! En Duits, ze komen uit alle hoeken en gaten. Bij een supermarkt in Oudkerk hoor ik er een klagen. Keine sonne und so warm! Ze keek als een oorwurm. Ach vrouwtje toch dacht, geniet van je vakantie!

Brouwersdam

Een Fries uit Brugge

Hij fietste opeens achter mij. Jacob, we raakten aan de praat, mede omdat we beiden dezelfde route fietsen. Eindbestemming Katwijk. Ook hij had in Burg Haamstede overnacht. Bij vrienden op de fiets. Ook in Katwijk, hij heeft t al gereserveerd. Hij gaat naar zijn broer in Ureterp, bij Drachten. Hij komt ook uit Friesland en woont in Brugge. Een Vlaamse vrouw getrouwd. Al zo vaak met de auto naar Friesland, ik kan die autoweg wel dromen! Zegt hij.. nu maar s met de fiets. Ik zie nu pas dat het een elektrische fiets is. Ik moet hem goed bijbenen… desalniettemin zijn we net te laat bij de fast ferry. We moeten bijna een uur wachten. We steken hier de maashaven over naar Hoek van Holland. Na aankomst wens ik Jacob een goede reis.

De zon is nu volop terug en de zee wind gelukkig ook. Ik kom het Westland in en langs de kust schamp ik Den Haag. Vanaf de route, zie je de skyline al geruime tijd van de ministeries… Scheveningen, Kijkduin. In Katwijk stop ik. De camping ligt vanzelfsprekend in de duinen. Het staat er hutje mutje, gelukkig is er nog plek voor mijn fresh and black tentje.

Westland bij Monster