Ik fiets met de ochtendspits mee Lyon in. Fietsen kunnen ze hier goed, het is druk. Niet alleen dus op de (snel-)wegen. Lyon is direct al mooi. In de verte zie je de combinatie van kastelen, kerken en rivieren. Het komt langs de Rhône kilometer voor kilometer dichterbij.
Ik fiets met de stroom mee en zie dat ze niet voor elk verkeerslicht stoppen. Sommige staan nodeloos op rood. Ik leer snel.
Ik ben in steden geweest die ik niet meer hoef te zien. Lyon is – en dat is bijzonder als metropool – beheerst. Het oogt rustig en nodigt uit. Het heeft wat weg van Parijs; gezellige pleinen en sfeervolle kades langs de rivieren. Misschien komt dat wel doordat er niet 1, maar 2 brede rivieren door haar binnenste stromen.
Ik fiets naar de Sint Jan van Lyon. In den beginne de meest westelijke kathedraal t.o.v. Rome. Ik lees dat hier eerst 2 kerken stonden, die 1 zijn geworden. Een mooi idee voor dit Godshuis.
De Via Rhône buigt af richting Genève. We meet again! Via de tunnel la Croix Rouge fiets ik onder de oude stad door en kom uit bij de Saône. Samen met de Moezel vormt het La Voie Bleue. In Nederland hebben ze het traject vanaf Luxemburg de blauwe loper genoemd. Ik zou de blauwe fietser toepasselijker vinden.
De lucht in het noorden oogt zwaar en dreigend. Het regent nog niet, maar nu ik dit schrijf wel. Op een camping in Thoissey huur ik een roulotte. De receptioniste weet niet hoe dat in het Engels is. Ik weet het ook niet, maar wij zeggen pipowagen. Dag bloemen…
Ben jij al geabonneerd op onze nieuwsbrief?
Geef een reactie