Ik ben omgeven van duizenden wijnstokken. En rij door de wijndorpen Meursault, Volnay en Pommard. Het is een officiële wijnroute, hier door de Bourgogne. In de dorpen is het rustig. Op een enkel wijnhuis of restaurant na, zie ik geen wijndorpelingen. Het concentreert zich in Beaune, blijkt later.
Ongemerkt denk ik aan wat het effect zou zijn als wij ons zouden matigen, of zelfs het advies zouden opvolgen van de Gezondheidsraad. Sinds 2016 luidt deze nul alcohol! Wat zou dit betekenen voor deze regio als dit internationaal wordt opgepakt. Protesten in Parijs en Brussel?
Ook de economie in Beaune draait erop. Het is gezellig en vol. Ik kom op lunchtijd aan. Neem plaats op het centrale plein. In de Bourgogne weet men ook wat lekker eten is. Wijn hoort daarbij. Dat is de cultuur van de wijndopeling. Probeer hier maar eens onderuit te komen!
Één glaasje kan toch wel? Helaas kan dat niet, want er zit een erg verslavend middel in. En als het één keer kan, dan kan het toch ook als we iets te vieren hebben, of bij een begrafenis. Of als er visite is. Ach kom eentje… het is Kerst, Pasen of…het is vakantie! We zijn allemaal wijndopelingen.
Na het schitterende Beaune volgt een minder inspirerende route. Bij Vognoles een laatste camping. Rond 4 uur check ik de mogelijkheden. Ik fiets in de buurt van Dijon en dat merk je aan de prijzen.
Voor het eerst sinds mijn fietsvakanties besluit ik te gaan wildkamperen. Na Premières is een groot bos, ga een greppel over en loop door tot een geschikte plek. Ik heb alles wat ik nodig heb.
Ben jij al geabonneerd op onze nieuwsbrief?
Geef een reactie