Een groen-blauw-traject
De eerste honderd kilometer rit van ’t jaar zit erop. Het is warm, zeg ik tegen de campingbaas. Ben net over de grens van Zeeuws-Vlaanderen. 27 graden meneer! We kijken allebei wat verbaasd. Ik wilde niet langs de kust of bij een toeristische plaats kamperen. Dus reed ik door, ver Sluis voorbij. De spoeling werd dun. De fietsers, minder in aantal, en zien er hier anders uit. De eerste camping bleek gesloten. De tweede-net als gisteren- lukte. Net over de grens.
De route laat zich van zijn beste kant zien. De blauw van de zee, het groen van alle natuur. Die bosrijk is, later overgaat in duinen met brede stranden.
Breder dan de fietspaden. Al zijn die niet smal, maar het krioelt -zou mijn moeder zeggen- van de fietsers. Te vaak rijdt men 2 aan 2. Ook al e-biken ze, ik ga sneller. Gewoon een lekker tempo.
Net voor het natuurgebied Het Zwin vraagt een fietser waar gaat de reis naartoe? Ik fiets Zeeland rond, langs de provinciegrens. Ze leer je een provincie op een nieuwe wijze ontdekken. Zoals hier, prachtig toch? Zeeuws-Vlaanderen heeft ons ook verrast, zegt de fietser uit Linschoten. Die rondjes zijn áltijd verrassend en roep tot slot, kijk maar op rondjefietsen.nu. Nu meteen? Lachend stappen we af om naar de blauwe zee te kijken, die het groen van het Zwin al naderd.
Ben jij al geabonneerd op onze nieuwsbrief?
Geef een reactie