Energieslurpers
Gefladder, gekrijs…en weer! Gefladder, gevolgd door een krijs. Langzaam maakt het geluid me wakker. Rond de tent. Een vogel, het drinkt tot me door. Zit hij op mijn fiets? Het geluid is al een tijd aanwezig. Het lijkt vanaf m’n stuur te komen!
Nu ik wakker ben, moet ik eruit. Rits de tent open en kijk. Een fazant vliegt weg, het hoge gras in. Daar kijkt ze mij aan. Het kleine kopje net boven het gras uit. Het is net licht, de zon nog niet op.
Als ik weer lig, diep in mijn slaapzak, is de vogel terug. De campinggasten laten vast iets eetbaars achter. Na een uur of zo, gaat de wekker.
Zo’n vogel, ach. Erger wordt het als ik klaar voor vertrek naar de camping keuken ga. Hier staat een waterkoker en ligt mijn brood en kaas in de koelkast. Opeens staat ze naast me. Ze ratelt 10 minuten door.
Energieslurpers beginnen met een vraag, meestal: waar gaat de reis naartoe? Het interesseert ze niets. Het is hun bruggetje om nu van wal te steken. Het een vrouw van in de 70. Ze gijzelt me. Verhalen over haar heldentochten. Dat haar man nu een E-bike heeft. Met haar kleinkind fietste naar Parijs…Ze zendt, en slurpt alle energie uit me. Hoe kom ik hier vanaf. Ik word steeds lomper. Ik moet nu heel duidelijk afscheid nemen. Dat lukt.
5 minuten later staat haar man bij me. Ik wilde net opstappen. Ik geef hem geen kans. Ik ga er vandoor, fijne dag!
Weer Hulst, supermarkt en door naar de grens. België in. Het duurt uren voor ik weer oké ben.
Uit het plaatsje Doel is ook alle energie weg. Vervallen, vol graffiti. Kapotte ramen, dichtgespijkerde deuren. Toch heeft Doel nog bewoners. En Doel trekt toeristen aan. Het is een bezienswaardigheid, zo naast de kerncentrale.
Volop bedrijvigheid in de haven van Antwerpen. Het is ‘mooi’ van lelijkheid. Net als Doel. Als ik de halte van de waterbus heb gevonden, vaart hij net weg. 30 seconden eerder dan… Nadat hij aan de overkant is geweest, vaart hij terug. Ik stap aan boord. Als snel kom ik er achter dat hij niet naar de overzijde vaart, maar richting Antwerpen.
Ik overleg met de waterbus conducteur. Hij adviseert me om bij de volgende halte te wachten op de eerstvolgende bus terug. 23 minuten later ga ik de juiste kant op. Samen met een leuke Antwerpenaar. Hij vaart eerst naar het westen en fietst terug naar huis. En daar krijg ik weer energie van!
De 10 km tegenwind over de Oesterdam laat ik links liggen en ga rechtstreeks naar Bergen op Zoom. Rondje Zeeland zit erop en heeft zijn diversiteit goed laten zien. Op veel plekken was ik nog nooit geweest. Da’s de magie van fietsen langs de provinciegrenzen.
Voor mij een vierdaags proefrondje. Om te kijken of alles nog werkt en dingen die ik niet vergeten moet. Alles werkte. Mijn niet vergeten lijstje is klaar. Op naar la Scandibérique!
Ben jij al geabonneerd op onze nieuwsbrief?
Geef een reactie