Dag 7: Van Miroir d’eau tot Roger Lapébie: tussen plassen, puzzels en ploeteren
Een rustdag in Bordeaux klinkt als een kans om even op adem te komen. Maar rustdag is een rekbaar begrip. In mijn fijne appartement mocht ik dan wel goed slapen, echt rustig was de dag niet. Er was werk aan de winkel. Of beter gezegd: aan de fiets. En de stad wacht.
Een reserve binnenband moet gekocht worden. Eerste stop: een winkel met de veelbelovende naam ‘Help Velo.’ De eigenaar had precies twee banden van mijn maat. Alleen bij de check terug in ’t appartement… het ventiel bleek niet te passen. Te dik voor de velg, en niet Frans; geen pressure ventiel. Dan kan ik niet met mijn pompje de band oppompen. Dus terug. Geld terug. Volgende fietsenmaker? Geen band in mijn maat, wel een sprayspuitbus voor noodgevallen. Pas bij poging drie slaag ik echt. Gelukkig fiets ik ondertussen ook nog langs de hoogtepunten van Bordeaux. Ik kom langs de indrukwekkende kathedraal Saint-André met zijn ruime plein. Daarnaast zie ik het futuristische Cité du Vin. Natuurlijk bewonder ik ook het Miroir d’eau — het grootste reflectieoppervlak ter wereld. Bordeaux in de zon is een feest.
Terug in het appartement begon het grote passen en meten. Mijn nieuwe slaapmat — flink wat forser dan z’n voorganger — moest ín de rackpack. En het nieuwe traagschuimkussen vond z’n plek linksachter. Als een Tetris Master kreeg ik het allemaal weer sluitend.
Vanmorgen zat ik vroeg op de fiets. Kwart voor zeven op, kwart voor acht onderweg. En terwijl ik de stad achter me liet, keerde de glimlach van Frankrijk terug. Buiten de stedelijke drukte groeten mensen weer, is er tijd voor een bonjour of een vriendelijk gebaar.
De route loopt over de Piste Roger Lapébie, een oude spoorlijn, strak geasfalteerd en kaarsrecht. Heerlijk doortrappen dus. Tot plots de lucht zich sluit. Regen. Fel. Ik duik een bushokje in. Daar lunch ik ook, terwijl de wind de regen onder het afdak jaagt. Later wordt het droog, dan weer nat. Regenpak aan, regenpak uit. Het hoort er allemaal bij vandaag.
Na de Piste door de wijnvelden, langs vele chateaus en door schilderachtige dorpjes.
Aan een meertje tref ik een eenvoudige maar charmante camping. Precies op tijd, want de zon schijnt weer en ik kan mijn tent meteen laten drogen. Ik had ‘m nat ingepakt op de vorige campingochtend. Tijdens het douchen trekt er nog één bui over, maar volgens buienradar is dat voorlopig de laatste.
Ondanks wat regen een heerlijke fietsdag!
Relive
Ben jij al geabonneerd op onze nieuwsbrief?
Geef een reactie