Het zijn meer hoogtemeters dan goed is. Ik ben er nog niet aan toe. Wanneer wel? Nog te vroeg in het seizoen, denk ik. Osnabruck is het doel, die ik na 85 km bereik. Met wat omwegen. Veel bospaden, op de route blijken onbegaanbaar. Het heeft nogal geregend, ook afgelopen avond en nacht.
Als ik dan de camping Niedersachsenhof bereik, ben ik blij, ondanks dat het pas 3 uur is. De zon is steeds vaker gaan schijnen en de temperatuur was al goed. Michel, een fietser uit Enschede was net eerder gearriveerd. Er is niemand bij de receptie. Je moet bellen… dat doet Michel. Ik hoor hem zeggen dat de campingbaas, Herr Keller, geen tentenfietsers accepteert. Wat?? Coronamaatregelen. Wat een onzin! Sanititair is gewoon open, beaamd ook een campinggaste.
Ik check nog een keer een internetsite. Ja, ook in Niedersachsen mogen de campings open. Ik bel hem ook. Hij is niet om te praten, ja als ik de boete van €2.100 wil betalen, mag ik gaan staan.
Michel is onderweg naar Hannover. We gaan ieders ons weg. Ik kies voor een camping op mijn route, maar dat is wel 30 km verder. Omdat het nog vroeg moet het kunnen. Onderweg kom ik Michel weer tegen. In Ostercappeln zien we dat er een camping in de buurt aan het Kronenburgersee is. Michel had al gebeld. Ze ontvangen graag campinggasten met een tent. Ongelofelijk blij zetten we de tenten op en eten samen. Herr Keller wordt nog een paar keer vervloekt, en onze conclusie is dat hij een hekel aan fietser moet hebben. Ik denk dat het heel diep zit. Iets wat zijn ouders al hebben veroorzaakt, mijn jouw opa’s fiets?
Ben jij al geabonneerd op onze nieuwsbrief?
Geef een reactie