Na 11 uur slapen in de oude stad, waar vooral katten veel geluid maken, fiets ik eerst voor de start inkopen naar de supermarkt. Aangekomen bij de kassa valt de – nu al – lange rij op. De kassa’s doen het niet. Ik heb geen haast, zeg ik hardop en kijk hoe de Italiaanse klanten dit leed ondergaan. Beginnen ze luid mammamia te roepen, ongeduldig hard te klagen? Niets van dat alles. Sommigen halen snel nog wat extra uit de winkel… Er wordt nog een kassa geopend, zodat de rij halveerd. Het blijkt een goed teken te zijn, na enkele minuten, en een paar keer inloggen, werken de piepjes en kan de dagtocht nu echt beginnen.
Met een beetje regen, dat wel, draai ik het pad van Franciscus op, 10 km omhoog, meest niet te steil. Ik fiets door flora en fauna, die aan het eind van het seizoen wat zijn retour is, hetgeen niet geldt voor de vliegen. Nog erger zijn de steekvliegen. Ze steken door mijn kleding heen en laten niet snel los. Vervelend m.n. als ze op mijn bezwete rug beet hebben. Met een zakdoek, paars om in de stemming te komen, zwaai ik als lid van de fanfare wild om mij heen. Niet sneller dan 5 km per uur fiets ik de Monte Subasio op, zwaaiend voor, achter, opzij, om de steekbeesten af te schrikken. Na een paar uur fietsen bereik ik de top en kan nu snelheid maken, geen vlieg houdt mij bij.
Assisi is vergeven van de bezoekers. Ik neem een korte kijk en wens hen een mooie dag. Er loopt een fietspad naar Bevagna, door de vlakte van Valle Spoletana, langs kleine rivieren en kanalen. In Bevagna lijkt iedereen buiten te lunchen, het gonst lunchgeluiden op de pleinen en in de straatjes van dit prachtige plaatsje.
Na een paar forse hellingen bereik ik Camping Pian di Boccio. Het restaurant, behoort net zoals de camping bij een Agriturismo. Ze serveren voornamelijk eigen producten, afkomstig uit het agrarisch bedrijf. Ik reserveer direct een tafeltje.
Ben jij al geabonneerd op onze nieuwsbrief?
Geef een reactie