Gisteravond na een heerlijke maaltijd, overleg ik met de campingdame hoe het beste mijn reis te vervolgen. Elke onnodige heuvel moet immers vermeden worden. De snelste weg is niet te doen, zo vertelt ze. Ik raad dat iedereen af! Ze pakt mijn routeboekje en met haar telefoon speurt ze naar een goede oplossing. Maar die is tientallen kilometers om, dan maar 4 km steil omhoog, zeg ik. Wat is je volgende plaats? Camping Il Falcone voor Civitella del Lago, kent ze: doe Carlo de groeten van familia Spinuzza!
Die nacht slaap ik onrustig. Ik zie me zelf 4 kilometers lang de fiets voortduwen de berg op. Maar de angst blijkt ongegrond. De eerste kilometer is een vrije val omlaag, de volgende omhoog, red ik in een rustig tempo. Ik rij vrolijk Gualdo in en ontbijt bij het fort Rocco Sonora.
De rit gaat tussen wijn- en olijfvelden. Inmense akkers vol met il Sagrintino.
Sagrantino
Uit Italia Coast to Coast in bicicletta
In het groene hart van Italië groeit één van de kostbaarste wijnstokken van ons land: Sagrantino, waarvan Sagrantino di Montefalco wordt verkregen. Hoewel het sinds mensenheugenis met dit land verbonden is, is de oorsprong ervan onzeker. Plinius de Oudere beschrijft Itriola, een typische druif uit het gebied, die sommigen identificeren met deze variëteit. Anderen veronderstellen dat hij dankzij de Franciscanen in deze heuvels terechtkwam. Als er al in 1088 werd geschreven over “land beplant met wijnstokken in Montefalco”, getuigen documenten uit de dertiende eeuw van de zorg die “de wijnmakers reserveren voor het veld beplant met wijnstokken”. Vanaf de eerste helft van de veertiende eeuw begonnen gemeentelijke wetten wijnstokken en wijn te beschermen, tot het punt dat in 1622 werd voorzien in “de straf van de galg als iemand de wijnstok kapte”. In een gemeentelijke verordening uit 1540 wordt de startdatum van de druivenoogst in Montefalco vastgelegd: een episode die elk jaar in september wordt herinnerd door de Broederschap Sagrantino. De wijn heeft een alcoholpercentage van minimaal 13% vol en moet minimaal dertig maanden rijpen voordat hij op de markt wordt gebracht.
Ik fiets, nou ja, strompel Todi binnen. Het bord vermeldt 10%, maar het was zeker veel meer. Vanmorgen naar Gualdo was 15%, en dat redde ik. Nu, sta ik om de 10 meter stil, mij afvragend waarom Todi bezocht moet worden.
Voor de stad is een grote supermarkt, ik koop 1 liter melk en drink deze bijna in een keer leeg. Da’s lang geleden en oh zo lekker.
Terwijl het in Todi gezellig domenica is, fiets ik de laatste heuvels voor de Tiber-vallei in. En Carlo, die wist meteen van wie hij de groeten kreeg. In de winter komen alle campingbazen bijelkaar. Toch geen kartelvorming?
Ben jij al geabonneerd op onze nieuwsbrief?
Geef een reactie