Na een paar uur rijden was ik aangekomen in Bourg St Andélo. Een Franse zondagochtend drukte gaf me het gevoel dat ik hier wel goed zat. Google wees me op een lokale supermarkt, aan een straat waar diverse terrasjes al vol zaten. Een Franse zondag, nietwaar.
In Frankrijk sluiten de meeste winkels om 1 uur op zondag. Ik moest dus ontbijt, lunch en avondeten inkopen.
De cassier legde mij fijntjes uit dat ik voor brood bij de boulanger moest zijn. In deze winkel op oventemperatuur staan alleen potjes van alles en chips…
De beste man zat ingeklemd tussen de kassalade en zijn stoel. Je kent die kassahokjes wel, gemaakt voor ultra dunne caissières. En niet voor deze papzak. Bij elk woord kwam zijn buik tegen de kasalade aan. Hij wilde mij ook nog wel even uitleggen waar de bakkerij was, maar ik wuifde dat weg. De non service van geen brood was wel genoeg. Misschien kon hij beter alvast het supermarkt bord van zijn gevel gaan halen? Zo redden deze lokale winkels het niet.
Buiten wees Google mij naar de volgende nu wel intermarché waar van alles wel is.
Vandaag passeer ik een aantal stuwen en sluizen. De Via Rhône is overal strak verhard en soms eentonig langs de rivier. Het dal is meestal breed. Gelukkig is de wind niet hard. Ik moet niet denken aan een blazende mistral uit het noorden.
Aangenaam is de onderbreking voor Rochemaure. Ik moet via een hangbrug over de Rhône. Deze is alleen voor wandelaars en fietsers. Als je alle waarschuwingen leest, durf je niet meer. Als de mistral aan staat dan beweegt hij mee met de wind.
Ik lunch net na de kerncentrales van Crues en kom uit in Baix, geen drukte hier, terwijl dat het wel meer aandacht verdiend. In Le Pouzin zoek ik een camping op, die in het dal van de L’ ouveze ligt. Een zijrivier van de Rhône, dus dat mag.
Omdat ik gisteren de Relive vergeten ben, zie je hieronder er 2.
Ben jij al geabonneerd op onze nieuwsbrief?
Geef een reactie