In Givet, las ik, spreken ze Waals. Wat de receptionist van het hotel sprak weet ik niet. Zelf dacht hij van Engels. Met enige fantasie herhaalde ik zijn woorden. De fiets mag op de kamer..Buiten en tussen de deuren mocht ik roken… Na 9 uur kon ik met een code naar binnen.. Of ik ontbijt wilde? Nee, dat hoef ik niet. De Lidl zit naast het hotel en koffie maak ik deze ochtend op de kamer met het gaspitje. Hopend dat ik het brandalarm daarmee niet activeer en alle gasten buiten in de mist moeten staan bij een evaluatie.
Maar alles gaat goed. Heet water voor de koffie en de Lidl heeft brood enzo. Na een paar km ben ik in België. Dinant, Namen en nu in Hoei zijn de belangrijkste plaatsen vandaag. Voor de rest is het de RAVeL volgen. Niet overal autovrij of gemakkelijk. Voor Dinant zijn er wegwerkzaamheden waardoor ik via een trap naar de overzijde moest. Er was wel een rail waar de band in moest, maar veel te stijl en te weinig ruimte voor de tassen. Een vriendelijkheid Waal hielp met het tegenhouden van de fiets, zodat we het er allemaal heelhuids vanaf brachten.
In Dinant is niets veranderd sinds de fietstocht naar Parijs. Nog steeds gezellig druk en de saxofoons staan nog op de brug.
In Namen zijn er verkiezingsbijeenkomsten voor de provincie. Er staat veel politie en er zijn podia.
Huy, of Hoei is een mooie verrassende plaats aan de Maas. Ik loop zo even naar het centrum voor een hapje. Ik ken de plaats wel van eerdere fietstochten, maar dan in het voorbijgaan.
Over voorbijgaan gesproken. Nog 78 km naar Maastricht. Het waren maar 2 weken fietsen, maar lijkt wel of ik al maanden onderweg ben. Zoveel gezien en beleefd.
Ben jij al geabonneerd op onze nieuwsbrief?
Geef een reactie