Dag 11 – Zon, wind en een zondags broodparcours
Alles voelt anders vandaag. De lucht is blauwer, de zon warmer. Het landschap opent zich ineens – minder heuvels, meer ruimte. De temperatuur schiet omhoog en voor het eerst deze reis heb ik wind tegen. En ook: eindelijk eens vlakke stukken. Even wennen, dat ook.
Het departement Vienne ligt achter me, ik fiets nu de Touraine binnen. En het lijkt of heel Frankrijk Pinksteren viert. In elk dorp markten, witte tenten, eetkraampjes en gezellig rumoer op straat. In Montbazon, waar ik vandaag eindig, is het park gevuld met kraampjes en families aan lange tafels.
Maar voor ik daar beland, is er eerst de zondagochtend. En zondag betekent: zoeken. Want hoewel de supermarkten hier op zondag open zijn, sluiten ze al rond twaalf uur. Dus ik haast me naar het eerste winkeltje dat ik zie. Een mini-supermarktje – echt piepklein – maar open. Ze hebben brood, maar geen kaas of een yoghurtje voor erbij. Dus ik fiets door naar de volgende. Daar vind ik wel kaas en iets lekkers voor onderweg, maar… geen brood.
Bij het afrekenen stel ik toch maar de vraag: “Heeft u ook brood?”
Ze kijkt op, bijna verontwaardigd: “Mais non! De bakker is daartegenover.”
En jawel hoor – een open boulangerie, geurend, warm. En precies wat ik nodig had. Soms moet je gewoon drie winkels afgaan voor één lunch.
Ik ben nu zo’n 15 kilometer onder Tours. Morgen ga ik de stad befietsen en daarna verder langs het dal van de Loire. Maar vanavond eerst even de sfeer proeven in Montbazon. En hopelijk ook iets dat naar meer smaakt dan alleen luchtig brood.
Relive
Ben jij al geabonneerd op onze nieuwsbrief?
Geef een reactie