Hoe Bram structuur, vrijheid en zingeving vond.
Na zijn pensioen vond Bram van Hoeve op de fiets een nieuw ritme. Fietsen na zijn pensioen; niet om te ontsnappen, maar om opnieuw aan te haken bij het leven buiten. Wat begon als een manier om de dagen structuur te geven, werd een bron van vrijheid, voldoening en zingeving.
De overgang
Stoppen met werken is niet alleen papierwerk; het is mentaal schakelen. Bram van Hoeve (71) uit Terneuzen merkte dat de eerste jaren na zijn pensioen een tussenfase waren. Minder ritme, minder doel. De fiets werd zijn manier om door die taaie tijd heen te komen. Fietsen gaf structuur, bracht hem buiten en bood tegelijk ruimte voor reflectie.
De beweging hielp hem om grenzen te verleggen. Het hielp hem opnieuw verbonden te raken met de wereld om hem heen. Onderaan vind je de link naar de podcastaflevering met Bram – voor het hele verhaal in zijn eigen woorden.
Structuur en doel zonder prikklok
De agenda verdwijnt, de dagen worden lang. Dat was het gevoel. Bram zocht houvast en vond die in het ritme van de fiets. Starttijd, route, pauze, aankomst – de simpele logica van een fietsdag gaf de weken weer vorm. Langzaam verschoof zijn focus van wat achter hem lag naar wat voor hem lag. Het werk raakte op afstand. De fiets zette zijn denken vooruit.
Nieuwe uitdagingen, veilig opschaalbaar
Hardlopen was jarenlang zijn sport, maar na corona bleek de herstart lastig. “Hardlopen doe ik sinds 2010, vooral om gezond oud te kunnen worden,” vertelt Bram. “Inmiddels heb ik achttien marathons gelopen.”
Toch werd fietsen het natuurlijke vervolg: vriendelijker voor het lijf, prikkelend voor het hoofd. Tochten plannen, spanning opzoeken, kijken hoe ver je komt. Je bouwt vanzelf op – nog een etappe, nog een klim, soms een omweg die de dag maakt. Uitdaging zonder prestatiedwang, precies de ruimte die deze levensfase vraagt.
Vrijheid en flexibiliteit als brandstof
Op de fiets is de drempel laag. Je stapt op en ziet wel. Dat past bij de vrijheid waar Bram naar zocht. Geen strakke voorbereiding nodig; ter plekke beslissen. Route aanpassen als het linksaf mooier wordt dan rechtsaf. De mobiliteit geeft een licht gevoel van onafhankelijkheid. Niet vastzitten aan wat moet, maar gaan waar nieuwsgierigheid je brengt.
De blik van de planoloog: de wereld als leesbaar landschap
Bram werkte tot twee jaar geleden als planoloog en projectleider ruimtelijke ordening en volkshuisvesting. Dit deed hij bij gemeenten als Rotterdam, Groningen en Terneuzen. Daarna werkte hij vijftien jaar als freelancer door het hele land. Die ervaring reist met hem mee.
“Ik kijk altijd naar hoe een dorp is opgebouwd, hoe mensen wonen, hoe een plein is ingericht. Op de fiets ontvouwt dat zich langzaam. Trager is rijker. Je leest het landschap terwijl je erdoor beweegt.”
De fiets
Zijn fiets is even bescheiden als betrouwbaar. “Vorig jaar zag ik bij een fietsenmaker in Leusden een Santos SCC01 staan, ruim 25 jaar oud. Er hing een bordje aan: ‘100 euro, geen garantie’. Ik heb hem gekocht.”
Een setje nieuwe banden, een voorwiel met naafdynamo via Marktplaats – meer was er niet nodig. “Hij had al voldoende bagagedragers.” Natuurlijk was er wat pech onderweg. Er was twee keer een gebroken ketting. Er was ook een kapotte derailleurkabel. Bovendien brak er ook een bout van de bagagedrager af. “Maar bij Decathlon stond ik zo weer op de weg. Dat hoort erbij.”
Bagage
Bram reist licht en praktisch. Twee voortassen (tweedehands Karrimor), twee achtertassen (zijn originele Karrimors van vroeger) en een kleine Ortlieb-stuurtas. “Alles bij elkaar nog geen vijftien kilo, exclusief water en eten. Voor alles voor eten, achter één tas met slaapspullen en tent, de andere met kleding.”
Zijn paklijst houdt hij zorgvuldig bij. “Je neemt altijd te veel mee, dat blijkt achteraf. Maar elk jaar wordt de lijst weer iets korter.”
Lees ook deze bagagetips over je gewicht veilig te verdelen.
Eten onderweg
Eten is voor Bram zowel brandstof als zekerheid. “Mijn uitgangspunt is om minstens een dag extra eten bij me te hebben. Zo kom ik nooit onvoorzien in de problemen.”
Normaal gesproken gaat hij één keer per dag een winkel in. Hij koopt verse groente, bananen en een pot kwark (platte kaas). Soms haalt hij wat troostvoer, zoals croissants of een kaasje.
Zijn standaardmenu: ’s ochtends havermout met noten en zaden, de avond tevoren geweekt in melkpoeder, eiwitpoeder of kwark. “Ik heb drie afsluitbare bakjes hiervoor.”
Bulgur of couscous wordt ’s middags gebruikt. Het wordt een paar uur laten weken en op smaak gebracht met iets uit blik, zoals peulvruchten, tonijn of sardientjes. Er is altijd knabbelgroente erbij: paprika, tomaat, komkommer, witlof, broccoli, wortel, koolrabi.
“Mijn favoriete broodvervanger is een kant-en-klare crêpe of wrap met dik pindakaas en banaan.”
Overnachten
“Bij voorkeur vrij kamperen,” zegt Bram. “In Frankrijk mag dat – bivouac – maar je moet er wat ervaring mee opdoen om het leuk te vinden. Daarna is het een uitkomst, want je hebt niet overal campings.”
Zijn aanpak: ruim een uur voor donker nagaan wat de mogelijkheden zijn. Dit kan een bosrand zijn. Het kan ook achter een heg, aan een onverharde weg of in een weiland. Maar het mag niet te dicht bij bebouwing zijn.
“Zolang er geen bordjes ‘privé’ of ‘verboden toegang’ staan, mag het vast wel. Je netjes gedragen en niets achterlaten. Voor afval gebruik ik een zak die ik weer inlever bij de volgende winkel.”
En als hij geen zin heeft om door te fietsen tot de avond? “Dan zoek ik gewoon een camping. Die vrijheid is het mooie.”
“Thuis had ik de hele route als GPX samengesteld uit allerlei trajecten, in stukken van duizend kilometer geknipt. Dat bleek niet handig,” vertelt Bram.
“De routeaanwijzingen verdwenen, ik kon alleen de kaart zien op mijn hardloophorloge – een Garmin Fenix 5. Bovendien raakte het geheugen vol. Dat gaf frustratie: je hebt dan geen terugvaloptie.”
Dat doet hij nu anders. “Ik gebruik nu een Beeline Velo 2. Het is een klein schermpje dat duidelijke routeaanwijzingen geeft. Het apparaat is gekoppeld aan een app op mijn telefoon. In die app kun je eenvoudig routes maken met waypoints. Met een paar goede punten maak je snel een perfecte route, en hij past zich aan als je anders rijdt. Zo kom je nooit echt in de problemen.”
Zijn back-upplan: de route als eigen opgeslagen kaart in Google Maps. “Dat is voor mij voldoende.” Wat hij nog mist? “Een snelle manier om achteraf mijn route mét foto’s te kunnen terugzien, bijvoorbeeld in Komoot.”
Steden onderweg
“De grotere plaatsen onderweg vond ik echt de moeite waard,” zegt Bram.
“Oudenaarde, Lille, Lens, Arras, Chantilly, Auvers-sur-Oise (Van Gogh!), Parijs, Versailles, Chartres, Châteaudun, Vendôme, Château-Renault, Tours, Châtellerault, Poitiers, Saint-Jean-d’Angély, Saintes, Blaye, Bordeaux, Agen, Toulouse, Carcassonne, Béziers, Agde.”
Een route vol namen, verhalen en verrassingen.
Reflectie en verbondenheid
Alleen fietsen is niet per se eenzaam. Bram hield een dagboek bij op Polarsteps – korte notities, een foto, een moment. “Dat ordenen hielp me om indrukken een plek te geven.”
En het bracht verbondenheid: familie en vrienden lazen mee, leefden mee, stelden vragen. “Soms maakten ze zich zorgen, maar dat voelde niet belastend. Eerder nabij.”
Alleen op pad, maar nooit echt alleen. Schrijven werd een tweede trapper.
Praktische lessen uit Brams methode
- Begin met kleine lussen en kies een vaste fietsdag in de week.
- Koppel een rit aan een eenvoudig doel: koffie bij het station of lunch aan de rivier.
- Noteer drie dingen per dag: wat je zag, wat je dacht, wat je voelde.
- Plan op zeventig procent; laat dertig procent ruimte voor omwegen.
- Zet je telefoon op focus en kies één moment per dag online.
Wat fietsen mentaal oplevert
- Rust in je hoofd en ritme in je week.
- Nieuwe verhalen om te vertellen.
- Meer aandacht voor details onderweg.
- Stevigere band met wie thuis meeleeft.
Luister de podcast met Bram
In de Fietsvakantie Podcast vertelt Bram open over deze fase, zijn routes en wat fietsen met je hoofd doet.
Ben jij al geabonneerd op onze nieuwsbrief?
Geef een reactie