Vlaanderen Bóven! – Dag 1: Van miezerregen naar Marco.
Om elf uur vanmorgen ging de deur achter me dicht. De fiets bepakt, de neus naar het zuid-westen. Vlaanderen ligt nog een stukje verderop, maar een fietsreis begint nu eenmaal waar je opstapt. Voor mij dus gewoon thuis, in Zwolle.
Van thuis naar verder.
De bestemming voor vandaag was Zeist. Zo’n tachtig kilometer, volgens de planning. Aan het einde van de dag stond er 99 kilometer op de teller. Dat verschil laat zich vrij eenvoudig verklaren: ik fiets. En dan wil er onderweg nog weleens iets gebeuren.
Bij vertrek miezerde het een beetje. Geen regen waarvan je onmiddellijk denkt: waar is mijn regenbroek? Meer van dat fijne spul dat je voorzichtig duidelijk maakt dat de zomer in Nederland ook gewoon een Nederlandse zomer blijft. Maar gaandeweg werd het steeds beter.
En mooier.
Via Hattem en Heerde trok ik de Veluwe op. Elspeet, Nunspeet, Putten. Wegen die ik ken, maar die op de eerste dag van een nieuwe reis toch weer anders voelen. Misschien komt het door de volle tassen. Misschien doordat er ineens tien dagen voor je liggen waarin je eigenlijk maar één opdracht hebt: verder fietsen.
Op de Veluwe was het heerlijk rustig. Groen, bos, ruimte. Zo’n eerste dag waarop het ritme vanzelf weer terugkomt. Trappen, kijken, drinken, verder. De fiets doet het, de benen doen het en langzaam verdwijnt Zwolle achter je.
Tot Amersfoort.
Daar kwam het stadse leven weer wat nadrukkelijker in beeld. En naarmate ik Zeist naderde, werd het steeds drukker. Maar ik had mijn overnachtingsplek al in gedachten. Een camping in Bilthoven. Tentje neerzetten, fiets aan de lader en klaar.
Dacht ik.
“Een plaats met stroom?”
“Ja.”
“Dat is 52 euro.”
Pardon?
Tweeënvijftig euro.
Voor één nacht. Met een tentje??
Volgens de receptioniste was dat een reguliere prijs, omdat ik stroom wilde hebben. Nu heb ik met een elektrische fiets inderdaad af en toe elektriciteit nodig, maar ik was niet van plan om voor mijn tent een compleet energiecontract af te sluiten.
“En een tentplaats zonder stroom dan?”
“Achtentwintig euro.”
Achtentwintig euro?
Daar kun je bijna voor bij Vrienden op de Fiets slapen. Inclusief een dak boven je hoofd, inclusief ontbijt en, als je geluk hebt, nog een goed gesprek ook.
Dus: telefoon erbij.
De eerste Vrienden op de Fiets-adres gebeld.
“Sorry, we zitten vol.”
Nummer twee.
Raak.
Marco uit Zeist nam op. Alleen al aan de telefoon was hij hartelijk. Ik was welkom, al moest er een beetje gepuzzeld worden. Er logeerden namelijk al twee dames.
Geen probleem. Er bleek nog plek.
En dus werden de geplande tachtig kilometer er uiteindelijk 99.
Bij Marco aangekomen bleek het telefoongesprek een goede voorbode. Hij heeft nog één week vakantie en ontvangt graag fietsers. Sinds zijn scheiding, 3 jaar geleden, doet hij mee aan Vrienden op de Fiets. Een beetje als therapie, vertelt hij openhartig.
Hij houdt van mensen om zich heen. Van gezelligheid. Van samen eten.
Tijdens het eten vertelt hij over zijn huwelijk, zijn scheiding en zijn kinderen. Over hoe hij vroeger eigenlijk nooit iets in het huishouden hoefde te doen. En hoe hij, toen hij er ineens alleen voor stond, alles nog moest leren.
Koken bijvoorbeeld.
Dat probleem lijkt inmiddels ruimschoots opgelost.
Marco kookt tegenwoordig zonder problemen voor vijf gasten tegelijk. En die vijf kan hij hier ook nog Bergen…
Vanavond zijn we met z’n vieren: Marco, twee andere fietsende dames en ik. Een gezelschap dat vanochtend nog nergens bestond en vanavond zomaar samen aan tafel zit.
Dat blijft toch een van de mooiste kanten van reizen op de fiets.
Je denkt dat je onderweg bent van Zwolle naar Zeist. Dat het verhaal van de dag zal gaan over Heerde, Elspeet, Nunspeet, Putten en Amersfoort. Over miezerregen die verdwijnt en de zon die voorzichtig terrein wint.
Maar uiteindelijk gaat het over een camping van 52 euro.
Over één telefoontje dat niet lukt.
En over het tweede telefoontje dat je aan de eettafel van Marco brengt.
De eerste 99 kilometer van Vlaanderen Bóven! zitten erop.
Morgen verder naar het zuiden.
Naar Bergen.
Bergen op Zoom, welteverstaan.
En iets zegt me dat ook die etappe niet precies volgens het lijntje op de kaart zal verlopen.
Route in beeld
Ben jij al geabonneerd op onze nieuwsbrief?
Geef een reactie