Gedeelde tegenslag en fietsgeluk

Soms begint fietsgeluk met een krak, een lek of een klik die uitblijft. Harmien en Reinder trokken elf weken en 5570 kilometer door Duitsland en Frankrijk op hun pensioen-fietsreis. De Rohloff deed dwars, de hydraulische remkabel lek, de zadelbeugel brak. En toch: hoe meer hobbels, hoe groter de glimlach. Dit is hun verhaal over schakelen, letterlijk en figuurlijk.

Start van een pensioen-fietsreis

Het begon op een camping bij Koblenz. Vijf dagen onderweg, benen warm, hoofd op horizon. En toch zaten Harmien en Reinder een paar dagen later al in de auto. Niet door regen of tegenwind, maar door een eigenwijze Rohloff-naaf. Het juiste reparatieonderdeel werd gebracht; na uren sleutelen kreeg Reinder het niet werkend. “Nee, fietsenmaker zijn is een vak zei ik daarna.” Het werd het eerste kantelpunt van een lange reis die juist door de hobbels kleur kreeg.

Wie zijn Harmien en Reinder

Twee langeafstandsfietsers met liefde voor Europa, vrijheid en afwisseling. Eerder fietsten ze vier maanden door Europa. Nu reden ze elf weken en 5570 kilometer door Duitsland en Frankrijk. Dat was goed voor 27.300 hoogtemeters. Reinder plant graag langs bestaande, mooie routes en navigeert met GPS. Harmien houdt het dagboek bij, met oog voor gevoel en kleine scènes. Hun drijfveer is eenvoudig: “De vrijheid en dat je gewoon veel verder kunt.”

Tegenslag en omslagpunt

De naaf had al wat tegenzin voor vertrek; nu vielen de laagste verzetten uit. XXL-zaken konden niet snel helpen, dus terug naar huis voor onderdelen leek verstandig. Ook daarna bleef de reparatie weerbarstig. Later in de reis brak in België de beugel van Harmiens leren zadel. In Frankrijk kreeg Reinders hydraulische velgrem een lekkage; hij reed een tijd met alleen de voorrem. Er waren acht, misschien negen lekke banden. Het leerde hen ook iets basaal.

“Als het onderhoud niet naar de fiets wordt gebracht, dan zoekt de fiets het onderhoud op. Dat hebben wij ervaren.”

Het echte omslagpunt kwam toen ze besloten dat tijd hun bondgenoot is. Niet opnieuw strak langs de Rijn, maar keren en draaien, via Luxemburg door richting Bretagne. “We zetten de knop om, we schakelen dan. Je schakelt letterlijk en figuurlijk.” Minder sturen op schema. Meer reizen op gevoel. “Het hoort ook een beetje bij het reizen. Er is af en toe tegenslag. Het gaat niet altijd zoals je wil.”

Ritme op de pedalen

Opstaan rond half acht. Binnen een uur rollen. Harmien pakt bed en binnenboel; Reinder tent en kookspul. Gemiddeld tachtig tot vijfentachtig kilometer per dag; zestig of zeventig voelt als rustdag. Terrasjes zijn schaars, liever een bankje in de zon met rugleuning. De GPS leidt, de ander volgt. In klimmen gaat Harmien vaak lichter en iets vooruit; geen wedstrijd, wel maatwerk per lijf en per dag. ’s Avonds kort evalueren: wat ging goed, wat laten we los. “Je weet ’s morgens niet wat de dag gaat brengen. Dat is toch geweldig.”

Mensen die het verschil maken

De campingeigenaar die de vlakste plek aanwijst. De bakker die extra bollen meegeeft “voor de klim”. Omstanders die zonder vragen klaarstaan. Dit is de rode draad die reizen draaglijk maakt. Daarom boeken ze niet alles vooraf. De dag mag meedenken.

Materiaal en wat het leert

Mooi materiaal is fijn (Santos, Brooks, Rohloff), maar onderhoud wint van noodreparaties. Kabels, remmen en buitenbanden verdienen een strak regime, zeker op lange reizen. Perfectie is geen voorwaarde voor diep reisgeluk; houding wel. “Het gaat er ook om hoe ga je om met die tegenslag. Ja, dat is het belangrijkste.” En samen fietsen werkt alleen als je het allebei wilt. “Als eentje het niet leuk vindt, ga het niet doen, want dan wordt het niet leuk.” Minder fietsen is geen optie: “Nee, dat is absoluut geen optie. Voor mij niet.” Het is geen vakantie meer, maar “een reis, en ook een manier van leven.”

Praktische lessen uit 5570 kilometer

• Accepteer pech en maak een nieuw plan als het nodig is
• Onderhoud vroeg en vaak: vervang buitenbanden tijdig, check kabels en remmen
• Genot boven gadgets: goed genoeg is vaak goed genoeg
• Spreek af hoe je klimt, pauzeert en navigeert; voorkom misverstanden
• E-bike als bewuste keuze: bewaar ’m als laatste optie als je de fysieke inspanning koestert

Slot: waarom dit fietsgeluk is

Aan het eind van elf weken blijft geen heldenverhaal over. Er blijft iets beters: het stille weten. Het stille weten dat een lange tocht geen rechte lijn is. De hobbel bij Koblenz werd het ankerpunt waar iets verschoof. Minder moeten, meer reizen. Minder schema, meer dag. Soms loop je achter op je plan, maar precies op tijd langs het uitzicht dat je anders had gemist. Gedeelde tegenslag verandert in fietsgeluk. Het gaat om twee mensen en twee fietsen. Er is ook de bereidheid om elke bocht te nemen zoals hij komt.

De podcast aflevering