
Dag 24 – Tussen wijngaarden, Palladio en Verona
De nacht was warm en plakkerig. Zo’n nacht waarin de tent niet echt afkoelt en waarin je ’s morgens al voelt dat de hitte op de loer ligt. Dat gevoel bleef eigenlijk de hele dag hangen. De lucht was vochtig, de zon deed de rest. Inmiddels is het 31 graden in Verona.
De route van vandaag was op papier niet heel spectaculair, maar wel mooi. Kilometerslang slingerde het fietspad zich tussen de wijngaarden door. Rustige wegen, lange rechte stukken en overal de tekenen van een streek die leeft van wijn.
De eerste verrassing kwam bij Soave. Buiten de stadsmuren organiseerde de Automobielclub Verona een oldtimershow. Fiatjes, Triumphs en andere klassiekers stonden glimmend opgesteld. Daarna fietste ik verder naar het stadje zelf. Soave lijkt bijna één groot kasteel. De muren omsluiten de oude kern volledig en geven het stadje een bijna middeleeuwse uitstraling.
Toch was het niet Soave dat vandaag de meeste indruk maakte.
Dat was Vicenza.
Toen ik de stad binnenreed bleek het marktdag te zijn. Overal stonden kramen en liepen mensen af en aan. Al snel wordt duidelijk waar het hier om draait: Palladio. Het standbeeld van Andrea Palladio kijkt uit over de omgeving alsof hij nog altijd een oogje in het zeil houdt. Even verder opent zich de indrukwekkende Piazza dei Signori, een groot rechthoekig plein dat al eeuwenlang het politieke, sociale en economische hart van de stad vormt. Je voelt er bijna de geschiedenis onder je voeten.
Na Vicenza werd het warmer en drukker. Uiteindelijk wachtte Verona.
De laatste kilometers door de stad waren misschien wel het lastigste deel van de dag. Fietsen in Verona vraagt een andere houding dan fietsen door de wijngaarden. Een beetje brutaal zijn hoort erbij. Gewoon je plek innemen op de weg en je niet gek laten maken als er ergens een automobilist op zijn claxon drukt.
Rond drie uur draai ik de camping op. Die ligt aan de Adige en is dag en nacht toegankelijk. Meteen krijg ik waarschuwingen te horen. Goed op je fiets letten. Extra slot gebruiken. En als je de stad in gaat: nóg beter opletten. Blijkbaar wordt hier regelmatig gestolen. Het is een heel andere wereld dan de rustige campings van de afgelopen weken.
Vanavond wandel ik waarschijnlijk naar de supermarkt, bijna twee kilometer verderop. Na 106 kilometer fietsen voelt dat ineens als een ommetje.
Morgen wacht Brescia. Ook daar kijk ik naar uit. Misschien fiets ik morgenochtend nog even langs de Arena van Verona. Geen verplicht nummer, maar als je er toch bent…
En zo eindigt een dag die begon tussen de wijngaarden en eindigde aan de Adige, in de schaduw van een van de bekendste steden van Italië.

Relive
Ben jij al geabonneerd op onze nieuwsbrief?


Geef een reactie