Kasseien, kust, Vlaamse heuvels, oude steden, abdijen, friet, bier en wegen die ik vooral ken van de koers.
Dat klinkt als een prima bestemming voor de volgende fietsreis.
Dus gaat op maandag 17 augustus de voordeur dicht en begint Vlaanderen Bóven!
Alleen ligt Vlaanderen niet direct achter mijn voordeur.
Gelukkig maar.
Eerst maar eens naar de start fietsen
De officiële route begint in Bergen op Zoom. Ik zou daar natuurlijk met de trein naartoe kunnen gaan.
Maar daar heb ik helemaal geen zin in.
Als ik toch ga fietsen, dan ga ik ook fietsen.
Daarom voeg ik twee dagen toe aan Vlaanderen Bóven!. Vanuit Zwolle fiets ik eerst naar Zeist. Een dag later gaat het verder naar Bergen op Zoom.
Ongeveer 200 kilometer fietsen om bij de start van een fietsroute te komen.
Volkomen logisch, toch?
Maar precies dát is voor mij reizen per fiets. Niet zo snel mogelijk naar het mooie gedeelte gaan. De weg ernaartoe hoort er net zo goed bij.
Op maandagochtend begint de reis dus niet bij een bordje België.
Hij begint aan het einde van mijn eigen straat.
Antwerpen, Schelde en Noordzee
Vanaf Bergen op Zoom gaat Vlaanderen Bóven! echt van start.
Eerst richting Antwerpen, waar de Schelde de toon zet. Daarna trekt de route verder naar het westen.
Het landschap wordt opener. Water en wind krijgen steeds meer vrij spel en uiteindelijk komt de Noordzee in beeld.
Daarna draait de fiets naar het zuiden.
Richting de Westhoek.
Het wordt een deel van de reis waar landschap en geschiedenis voortdurend door elkaar lopen. Plaatsen als Diksmuide, Ieper en Poperinge liggen op de route of vlakbij.
Maar ondertussen komt er aan de horizon iets anders dichterbij.
Heuvels.
Vlaanderen laat zijn tanden zien
Wie Vlaanderen vooral associeert met vlak fietsen, moet misschien eens naar het Vlaamse Heuvelland en de Vlaamse Ardennen gaan.
Eerst wacht de Kemmelberg.
Daarna volgen namen die iedere wielerliefhebber onmiddellijk herkent.
Taaienberg.
Muur van Geraardsbergen.
Bosberg.
Je kunt er natuurlijk rustig overheen fietsen en doen alsof het gewone wegen zijn.
Maar ik vermoed dat dat niet gaat lukken.
Hier hangt koers in de lucht.
Hier wil je even naar het wegdek kijken, naar de helling voor je en misschien ook even denken aan al die renners die hier ieder voorjaar voorbij denderen.
En ja: hier liggen kasseien.
Vlaanderen Bóven! verandert daarmee halverwege behoorlijk van karakter.
Eerst water en wind.
Daarna klimmen en kasseien.
Dwars door Vlaanderen
Maar daarmee is de reis nog lang niet klaar.
Na de Vlaamse Ardennen gaat het door het Pajottenland richting Brussel en Leuven.
Daar laat Vlaanderen opnieuw een ander gezicht zien.
De route trekt verder door Haspengouw. Over glooiende wegen tussen akkers, boomgaarden en dorpen gaat het via onder andere Hoegaarden, Sint-Truiden, Borgloon en Tongeren richting de Nederlandse grens.
En juist als Maastricht dichtbij komt, ga ik nog één keer de andere kant op.
Nog even niet naar huis
Bij Kanne buigt de route af naar de Voerstreek.
Dat stukje wilde ik er absoluut bij hebben.
Smalle wegen, heuvels en dorpen als Sint-Martens-Voeren en Teuven vormen een mooi slot van de reis.
Daarna mag Nederland weer in beeld komen.
De finish ligt in Maastricht.
Tien fietsdagen.
Ongeveer 925 kilometer.
Een lange slinger vanuit Zwolle, door Vlaanderen en uiteindelijk naar Zuid-Limburg.
Bijna tijd om te vertrekken
De komende week bestaat nog uit de bekende voorpret.
De route nog eens bekijken.
Spullen klaarleggen.
Waarschijnlijk alsnog twijfelen over iets wat wel of niet mee moet.
En natuurlijk regelmatig naar de weersverwachting kijken, terwijl ik heel goed weet dat daar nu nog weinig zinnigs over te zeggen is.
Maar maandag 17 augustus is het zover.
Dan staat er geen lijntje meer op een kaart.
Dan ligt de weg voor me.
Vlaanderen Bóven!
Ik heb er zin in.
- de overzichtspagina Vlaanderen Bóven!
- Fietsroute: Tilburg – Luxemburg
- Stedenroute: Amsterdam – Brussel
Ben jij al geabonneerd op onze nieuwsbrief?
Geef een reactie