Op de middelbare school had ik een biologieleraar. Stolk was zijn naam. Altijd gekleed in een beige ribfluwelen broek en dito colbertje. Houthakkershemd eronder. Hier en daar was de corduroy versleten, met wat sigarettenas er op. Steevast, bij zijn entree, hing hij zijn jasje over de schouders van Hein, het skelet, die stond naast de deur je de hele les met z’n lege ogen aan te kijken. Ik weet niet meer precies hoe hij lesgaf, maar het moet wel leuk zijn geweest, want mijn cijfers waren goed. Zo werkt dat toch; het is vaak de manier hóe het gebracht wordt, wat het resultaat genereert.
Ik moest de afgelopen periode aan een verhaal denken, die hij vertelde in de klas, met een omhoog geheven vinger. In een beeldspraak gaf hij aan, de mensheid is hij die op een tak hoog in de boom zit met een zaag. En hij, de mensheid, is de tak tussen stam en daar waar hij zit aan het doorzagen. Waarom houd hij niet op? Omdat hij het zagen zo lekker vindt, ik denk zelf dat hij er ook bij neuriënde.
Dat was een somber beeld. Het zou niet lang meer duren of wij vallen en gaan verloren. Het was toch al somber in die tijd, de jaren ’70, een donkere tijd. 2 x een Oliecrisis, Waterverontreiniging, het gat in de Ozonlaag, Koude Oorlog, Rote Armee Fraktion (Duitsland), Rode Brigades (Italië), vele vliegtuigkapingen en 2x een treinkaping in Nederland, Dienstplichtingen kwamen in verzet, de Lockhead-affaire, Watergateschandaal, heroïneverslaving, mijnsluitingen, hoge werkloosheid, valhelmen en autogordels en tot overmaat van ramp, worden er ook nog bloemkoolwijken gebouwd.
Er waren natuurlijk ook veel leuke dingen te melden, bijvoorbeeld de opkomst van de disco, ABBA, de eerste Apple computer en vele vele sportsuccessen (Zoetemelk, Schenk, Okker, Stöve, Nederlands Elftal, Feyenoord en Ajax). Het was in die tijd, dat meester Stok zijn biologielessen gaf. En gelukkig, achteraf, werd de sombere soep niet zo heet gegeten. Daarna braken de ‘gloriejaren’ aan.
Net zoals we de afgelopen weken avond aan avond de virologen aan het woord hoorden, zullen ook in die tijd de diverse -logen onze media hebben bepaald. Het werd zelfs zo erg dat er werd gefluisterd om Op1 maar in Ab1 om te dopen. Geen kwaad woord over de viroloog hoor, maar ik werd door deze overdaad een beetje antiloog. Maar welke viroloog er ook zat, als ik goed luisterde zeiden ze steeds: ik denk dat, en het zou zo kunnen gaan. Dikke vette disclaimer! Net zoals de economen de financiële crisis niet zagen aankomen, zo blijken virologen ook geen exacte wetenschappers te zijn. Ongemerkt zette ik hun somberheid in mijn jaren ’70 perspectief.
Is mijn antiloog ook een anteloog? Iemand met een voorspellende gave? Toch zijn deze virologen, met hun omhoog geheven vinger nuttig om ons bij te sturen, in gedrag en beleid, opdat de tijd betert, opdat wij de tijd beteren. Ondertussen heb ik gewerkt aan mijn prologen. Plan B, want de tijd verstreek waardoor de fietstocht naar Italië niet haalbaar is. Er zijn drie nieuwe tochten en dus drie prologen gemaakt, waarvan de eerste volgende week maandag 15 juni van start gaat. Alles bij elkaar is het een rondrit van Zwolle via Hamburg naar Praag en terug. Gewapend met mondkapjes in de tas, zal ik mijn fietsdagboek met je delen, zo’n ruim 2.500 km lang. Dagelijks, met niet zo’n lange tekst als deze aankondiging hoor en op een luchtige eigen wijze vertellend over de fietsbeleving in deze tijd. Want dat is ook wat de biologieleraar Stolk onbedoeld meegaf; het is de manier waarop je het vertelt.
Ben jij al geabonneerd op onze nieuwsbrief?
Geef een reactie