Italia C2C – Van narrig naar hersteld.
Volgens Ingrid kwam ik wat narrig aan op de camperplaats. En eerlijk gezegd klopte dat ook wel. Waarom precies, wist ik die eerste avond niet. Pas onderweg, op de tweede fietsdag, viel het kwartje: het loskomen van ValdiSole na een maand in camperstand kostte meer energie dan gedacht. En dan meteen zo’n parcours – de Italia Coast 2 Coast laat zich niet zomaar bedwingen.
Ik schreef het twee jaar geleden al: dit is geen vriendelijke fietsroute. Het stuk tot aan Grotte di Castro kende ik deels al. Bospaden rond het vulkaanmeer van Bolsena: prachtig, maar ook verraderlijk. Soms overwoekerd door bramen, soms uitgesleten door regen. Een échte MTB-route. Gelukkig werden die zware stukken afgewisseld met strade bianche, waar je ademloos uitkijkt over stille, groene heuvels. Daarbovenop de Etruskische sporen: tufstenen stadjes die hoog boven het land uittorenen – alsof ze de tijd hebben doorstaan om ons fietsers nog even te imponeren.
En toch… narrig werd ik. Want wat omhoog gaat, gaat niet altijd even vriendelijk. Steile hellingen waar het achterwiel doorslipte, afdalingen met diepe sporen en kuilen die eerder vragen om voorzichtigheid dan om snelheid. Hoogtepunt – of dieptepunt – was de Muro del Pirata: 22% stijging, gelukkig geasfalteerd, maar met ingefreesde diagonale ribbels die elk tempo onmogelijk maken. Geen wonder dat zelfs de Giro hier ooit besloot dat lopen mocht.
Maar daarna… de beloning. De afdaling voert naar het dal van Saturnia, waar volgens de mythe Saturnus zelf zorgde voor balans. En dat klopt. Te midden van borrelende warmwaterbronnen en dampende thermen laat je vanzelf alles van je afglijden – vermoeidheid, protesterende spieren, en ja, zelfs de narrigheid.
Relive
https://www.relive.com/nl/view/vXOnA745B5v
Uit de serie: Italia C2C
Ben jij al geabonneerd op onze nieuwsbrief?
Geef een reactie