De Grote Zuidwaartse Boog · deel 2
Van Isar naar Adriatische Zee
Zes fietsdagen, 582 kilometer en één bergkam per trein.
582 km
werkelijk gefietst
6 dagen
gemiddeld 97 km
4.470 hm
7,7 hoogtemeter per km
19,8 km/u
29:26 uur op de fiets
De reis zoals hij werkelijk liep
Na de aankomst in München begon het tweede deel van De Grote Zuidwaartse Boog. In zes dagen reed ik via de Chiemsee, Salzburg, het Gasteinertal en de Tauernschleuse naar Karinthië. Daarna volgden de lange afdaling naar Villach, de fietsautostrada over de oude Pontebbana-spoorlijn en een uitgesproken natte finale naar Grado.
De reis was korter en intensiever dan de rustige tienetappenplanning. Zoek je routekarakter, etappevoorstel, praktische informatie en GPX? Bekijk dan de routegids München–Salzburg–Alpen-Adria.
Het fietsdagboek: zes dagen naar zee
De kaarten worden automatisch gevuld vanuit de bestaande categorie München–Salzburg–Alpen-Adria en staan in chronologische volgorde.
29 mei 2026
MG01 Water uit de Alpen (München – Prien am Chiemsee)
Na de aankomst in München begint een nieuw hoofdstuk van De Grote Zuidwaartse Boog. Via de Isar en de Mangfall fiets ik naar Prien am Chiemsee. Onderweg zorgen de eerste Alpen aan de horizon, ijskoud bronwater en het vooruitzicht van Italië voor een opvallend goede stemming. De stand van de fietsziel? Die staat vandaag op tien.
30 mei 2026
MG02 Mozartkugeln gemist, Oostenrijk gevonden (Prien am Chiemsee – Golling)
Na stevige klimmen rond de Chiemsee en snelle afdalingen richting Traunstein bereik ik Oostenrijk. Langs de Salzach fiets ik door het drukke Salzburg, waar Mozart nog altijd overal aanwezig lijkt. Daarna volgt de Tauernradweg zuidwaarts. De bergen komen dichterbij, de lucht wordt donkerder en op camping Torrenerhof in Golling eindigt een dag waarop de Alpen zich voor het eerst echt laten zien. Morgen wacht de weg naar de treintunnel door de Hohe Tauern.
31 mei 2026
MG03 Een dag van klimmen, zoeken en aankomen (Golling – Mallnitz)
Een pittige dag richting de Tauern. Geen gelijkmatige bergpas, maar zes beklimmingen en drie afdalingen die de hoogtemeters stukje bij beetje bijeen sprokkelden. Via een kleine omweg langs het verkeerde station in Bad Gastein bereik ik uiteindelijk de autotrein in Böckstein. Na de rit door de berg kom ik aan in Mallnitz. De lange afdaling naar het zuiden wacht tot morgen.
1 juni 2026
MG04 Van regen naar zon langs de Drau (Mallnitz – Villach)
Na een regenachtige nacht in Mallnitz volgt de beloning van de Alpen: een lange afdaling door het Mölltal, bogen onderweg bij Möllbrücke, een brede en snelstromende Drau en al voor de middag aankomst in Villach. Op Camping Gerli blijkt één opgestoken duim van de 84-jarige chefin voldoende om de tent op te mogen zetten. Soms is gastvrijheid verrassend eenvoudig.
2 juni 2026
MG05 Autostrada voor fietsers (Villach – Gemona del Friuli)
Na het hoogste punt van de Alpen-Adria-route volgt de beloning: een lange afdaling door het Canaledal. Over oude spoorlijnen, viaducten en tunnels fiets ik Italië binnen. De eerste cappuccino aan een Italiaanse bar blijkt uiteindelijk het echte moment van de dag. Na 107 kilometer eindig ik tussen de populieren van Camping Ai Pioppi. Morgen wacht de Adriatische Zee.
3 juni 2026
MG06 De natste weg naar de Adriatische Zee (Gemona del Friuli – Grado)
Na een nacht vol regen en onweer fiets ik de laatste 103 kilometer van de Alpen-Adria-route naar Grado. In een lange stoet fietsers bereik ik de Adriatische Zee en maakt de traditionele foto bij het eindbord. Op Camping Al Bosco wachten alweer nieuwe ontmoetingen. Na 1.793 kilometer ligt de zee eindelijk achter de regen.
Statistieken per fietsdag
De cijfers zijn gebaseerd op de werkelijk gereden route in 2026. Hoogtemeters en zwaarte laten zien waar de Alpen zich laten voelen; de overnachtingen geven ideeën voor een eigen planning.
| Dag | Naar | Km | Km totaal | Fietstijd | HM / km | Zwaarte | Gem. km/u | Overnachting |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | Prien am Chiemsee | 92 | 92 | 4:55 | 662 / 7,19 | Gem | 18,7 | Camping Hofbauer |
| 2 | Golling | 96 | 188 | 4:50 | 913 / 9,50 | Gem+ | 19,9 | Camping Torrenerhof |
| 3 | Mallnitz | 88 | 276 | 5:01 | 1.289 / 14,65 | Zwaar+ | 17,5 | Hotel Hochoben |
| 4 | Villach | 96 | 372 | 4:33 | 608 / 6,33 | Gem− | 21,2 | Camping Gerli |
| 5 | Gemona del Friuli | 107 | 479 | 5:03 | 566 / 5,29 | Licht+ | 21,3 | Camping Ai Pioppi |
| 6 | Grado | 103 | 582 | 5:04 | 432 / 3,96 | Licht+ | 20,3 | Camping Al Bosco |
| Totaal / gemiddeld | 582 | 97 km/dag | 29:26 · 5 uur/dag | 4.470 · 7,7 hm/km | Gemiddeld | 19,8 | C = camping · H = hotel |
De derde dag naar Mallnitz was veruit de zwaarste. Na de Tauernschleuse zorgen de afdalingen en spoorbaanhellingen voor lichtere etappes, al bleven de afstanden lang.
De route in één beeld
Bekijk de reis als virtuele tour
De Relive-collectie combineert het gereden spoor met de foto’s van onderweg. Zo beleef je de volledige fietsreis van dag tot dag in beweging.
Plussen, minnen en verrassingen
De grote kracht is het Italiaanse spoortraject van de Ciclovia Alpe Adria: ruim, met goed wegdek en veel rust- en uitkijkmogelijkheden. Vanaf Salzburg is de route goed te volgen. In drukke perioden fiets je zelden alleen. In Oostenrijk slingert de route door het landschap en doet ze mooie dorpen en steden aan. Zodra de bergen achter je liggen, wordt het Italiaanse wegdek op enkele gedeelten minder goed.
Plussen
- Prachtige overgang van Beieren naar Oostenrijk en Italië.
- De Tauernschleuse maakt de Alpenoversteek bijzonder.
- Het traject Tarvisio–Gemona is een absolute topetappe.
- Veel afwisseling: meren, rivieren, bergen, spoorfietspaden en Italiaanse dorpen.
- Een logisch vervolg op Beter naar Beieren, van Zwolle naar München.
- Veel campings langs de route; steden en dorpen bieden voldoende voorzieningen.
- De route is goed bewegwijzerd en de trein door de Tauern rijdt frequent en dagelijks.
Minnen
- De etappe naar Mallnitz is zwaarder dan hij op papier lijkt.
- Rond Salzburg en in sommige dalen kan het druk zijn.
- De treinsectie vraagt vooraf enig uitzoekwerk.
- Bij regen zijn tunnels, bruggen en afdalingen minder ontspannen.
- Richting Grado kan het warm, vlak en lang aanvoelen.
- Het laatste vlakke deel naar Grado is landschappelijk minder spannend dan de Alpen en de oude spoorlijn. De beloning zit vooral in Udine, Aquileia en het gevoel dat je werkelijk aan zee aankomt.
De verrassing onderweg
De route geeft echt Alpengevoel zonder dat je zelf een hoge bergpas hoeft over te steken. Het contrast tussen de zware derde dag, de korte treinrit door de berg en de lange afdaling daarna maakt dit traject bijzonder sterk.
Mijn oordeel na afloop
Een van de mooiste manieren om vanuit Zuid-Duitsland naar Italië te fietsen. München–Grado combineert meren, bergdalen en Italiaanse warmte, met een Alpenoversteek die spectaculair voelt maar voor vakantiefietsers haalbaar blijft.
Zes dagen was sportief. Met acht tot tien dagen ontstaat meer ruimte voor Salzburg, Bad Gastein, Udine en Aquileia. De oude spoorlijn blijft het hoogtepunt; de aankomst aan zee maakt de lange, natte slotdag alsnog memorabel.
Aankomst aan de Adriatische Zee
Na zes dagen en een laatste rit van 103 kilometer bereikte ik Grado in de regen. Bij het eindbord volgde de traditionele foto: de Alpen achter me, de Adriatische Zee voor me en inmiddels 1.793 kilometer van De Grote Zuidwaartse Boog in de benen.