fietskriebelskos

Ik heb het niet verzonnen. Het zijn de woorden van Ilja Leonard Pfeijffer. Hij ziet eruit zoals ik hem mij voorstelde; een imposante man, waarbij statig en impressief bij mij opkomen. Van deze krachtige persoonlijkheid, schrijver en dichter, las ik afgelopen tijd La Superba°. Een roman over en tegelijkertijd een ode aan Genua en zijn…

Read more In de leeshemel.

In onze dagen Het is slechts een reeks nummers. Even geleden is er een lijn getrokken en veranderde het jaartal. Ook al zijn het maar getallen, we ‘haken’ gebeurtenissen eraan vast. Belangrijke gebeurtenissen zijn verbonden met jaartallen. Je eigen geboortejaar, of die van een ander…de eerste keer naar school, naar werk. Je trouwdatum of jaar…

Read more 16, 17, 18, 19…

Als je veel keuzes kan maken, moét maken, dan kun je dat als een druk ervaren. Je wordt er als het ware, mee opgezadeld. Het samenstellen van een fiets is voor mij moeilijker dan het kopen van een auto! Ik was deze week in Elst bij Sector 2 Bikes. Het is een Santos Experience Store, waarbij je bijna…

Read more Opgezadeld…

Hjårtligt Vålkomna!

Elandleer en Bålpanne, zeer compact uitgevoerd. Veel rode puntmutspoppen en kabouters, die je altijd in de gaten (moet) houden. Schapenvacht en Pepparkaka. Een Zweedse schrijver die zijn boeken promoot. Houten eenden uit Söderhamn en er omheen reisbureaus die, al of niet met de Hurtigruten de enorme forden promoten te aanschouwen. En buiten zorgt de polaire lucht voor een convenabel gevoel.

Ik ben op de beurs Scandinavië-XL in Hoevelaken en voel me als een vreemde eend in de bijt. Mijn Scandinavië herinnering reikt niet verder dan de Sontbrug en Malmö. Normaal fiets ik immers zuidwaarts de zon tegemoet! Toch is deze zomer het idee ontstaan om de Scandinavische hoofdsteden te gaan befietsen. Ooit, want in wélke zomer is nog een brug te ver. Eerst dacht ik aan de Jutlandroute (Emmen – Kopenhagen), maar ik lees steeds dat je dan wel veel van aardappel- en maisvelden moet houden. Saai dus. Vanuit Berlijn naar Kopenhagen is een mooiere toegangsroute en dan verder naar Göteborg en Stockholm. Oslo ligt op dezelfde breedtegraad, dus dan in een ‘rechte’ lijn doorsteken naar het westen. Maar hoe?

Ja, maar hoe is het gesteld met de infrastructuur? Zijn er voldoende campings en dorpen, waar je eten kunt kopen? Een route in Zweden en naar Oslo heb ik niet gevonden. Zelf uitvinden dus en en en.

Er staat een stand van Europafietsers en ik heb mij ingeschreven voor het bijwonen van een lezing over fietsreizen in Noorwegen. Er zullen hier toch ervaringsdeskundigen rondlopen? Dus meng ik mij tussen de Noorse truien, Deense vijgen, Finse hamamdoeken en Zweedse vaatdoekjes…

20181027_1242246576485003818774869.jpg

De beursvloer is niet bijzonder groot en dus makkelijk te overzien. Ik loop in een half uur 3 keer rond. Bij de Svensk-Nederländska Föreningen, bestaat al 105 jaår, informeer naar de fietsroute. De man in kwestie deinst terug en kijkt verschrikt op de kaart. Bij de uitstalling van Europafietsers staat een enthousiast echtpaar. Het is goed mogelijk, antwoorden zij. Voorzieningen zijn goed en je hoeft niet op de doorgaande, grotere wegen te fietsen. Advies is koop een gedetailleerde kaart voor de betere fietstrajecten. Zelf hebben zij de Noorse Kustroute van Bergen naar de Noordkaap gefietst. Maar dan vanaf de Noordkaap. Een interessante route en hun enthousiasme is aanstekelijk. 2500 km in 6 weken, en rustig aan gedaan vertelt ze en je kunt altijd een stuk met de Hurtigruten. De wat? Ik ben inderdaad een eend… het schijnt een postboot te zijn, die langs de kust vaart en zo sla je wat fjorden over en zie je ze vanaf de zee. Ook mooi!

Kijkend naar mijn plan zal ik het meest door Zweden fietsen. Er is alleen hier geen presentatie over, wel door Noorwegen. Het gaat over het fietsen op Senja, de Versteraēlen en de Lofoten. 650 km per E-bike even boven de poolcirkel. Het zijn eilanden voor de Noorse kust. Rust en ruige natuur zijn hier koning en koningin. De eigenaar van het reisbureau is je gids op afstand. Overnachtingen, eventueel met ontbijt zijn geregeld. En uiteraard ligt de route vast.

Achter mij zit een doorgewinterde Scandinavië-fietster. We uiten onze bedenkingen bij de E-bike. Kunnen we onze eigen fietsen ook meenemen? Dat kan, maar wat dan de prijs is krijg ik niet uit de gids op afstand. Het idee van deze reis, met faciliteiten is goed en zeker passend als je dit stuk van Noorwegen wil ontdekken. Want hoe kun je beter een land doorvoelen dan per fiets?

Met de fietster praat ik nog wat door over Zweden en de haalbaarheid van mijn plan. De natuur en haar letterlijke schoonheid blijven mij bij. Je kunt gewoon drinken uit de riviertjes en meren, vertelt ze. Scandinavië is gewoon een heel andere en nieuwe wereld, die klaar ligt om ontdekt te worden.

Ik maak beneden op de beursvloer nog een rondje en eet tot slot buiten een Noorse worst in een aardappel wrap. Geen gek idee, mijn route naar het onbekende. Het blijkt haalbaar en het smaakt inderdaad naar meer.

Nostalgie.

Een terugverlangen, misschien wel heimwee. Naar de goede, oude tijd, meldt Van Dale. Nu, in deze laatste week van oktober en de wintertijd nadert, merk ik dat ik bijna automatisch bezig ben met terugkijken. Een terugblik op afgelopen (fiets)seizoen.

Het was toen de zomertijd inging, Fietskriebels live ging op hier op het WordPress platform. En niet veel later, met Pasen op 1 april, openbaar gemaakt op de sociale media. Nog geen week later schreef ik mijn eerste blog onderweg naar de bron van de Vecht.

Toen nog niet wetend of ik het leuk (genoeg) zou vinden. Maar nu, aan het einde van deze lange warme fietszomer, na bijna 3000 ‘beschreven’ kilometers in 8 tochten maak ik de balans op. Wat ik verwachte wist ik niet precies. Dat het meer moest zijn dan een eenvoudige vastlegging van feiten, voorzag ik wel.. Ik merkte gaandeweg dat ik het schrijven meer dan leuk vind en een mooie aanvulling is op de fietsreizen. Er gebeurt zoveel onderweg. Het helpt mij meer te leven in het hier en nu. Er bij stil te staan, deze te verwoorden, een plaats te geven. De verhalen ontstaan bijna automatisch.

Geef me gisteren in ruil voor vandaag

Als je er gevoelig voor bent, kun je in een dramatische nostalgische val terecht raken. Het verlangen naar weleer en ouder worden kan pijnlijk zijn. De afgelopen voorjaar en zomer, was voor mij ook de zomer van niet voor het laatst. Het meest recente album van Rob de Nijs. Een paar nummers daargelaten, een prachtig album. Het zat tijdens diverse fietsritten in mijn hoofd en kwam deze week weer terug. Het refrein gaat zo:

als ik kijk naar de eeuwigheid

hoe klein is dan onze tijd

‘t is maar èèn dag en dan is ie kwijt

recht naar hiernaast

God is het zoveel wat ik vraag ?

geef me gisteren in ruil voor vandaag

zodat ik jou weer voor het eerst mag zien

en niet voor het laatst

niet voor het laatst

 

Onderaan de pagina) is een muziekspeler opgenomen. Daar kun je de hele song beluisteren.

Wat gebeurt is, is geweest; recht naar hiernaast…Het verlangen naar toen wordt pas pijnlijk als er geen dankbaarheid is. Dank heft eigenlijk de heimwee op. Althans, het biedt tegenwicht…Volgens de heilige Anthonius is het Beter te verliezen, dan dat je het nooit hebt gehad. In die strekking dus.

Wintertijd

En nu gaan we dan de donkere dagen voor Kerst in. De cyclus herhaalt zich. Met de wetenschap dat nà de kortste dag het licht weer zal toenemen. Met de hoop van Kerst is het verlangen naar een nieuw begin ingebakken. In de mensen en in de natuur. Ik zal zeker in deze tijd van overwinteren gaan dromen over nieuwe horizons en fietstochten. Naar het geplande Genua… en misschien ook wel in het jaar van Brexit door good old England naar Londen.

Deze week bladerde ik wat door de foto’s en maakte een terugblik. Inclusief videobeelden van la stretta finale van de tocht naar Rome. De video laat de laatste pedaalslagen zien, langs de Engelenburcht Vaticaanstad in. Het 4 jaar geleden op de Romeinse Sint Servaasbrug in Maastricht begonnen fietsavontuur, kwam zo op zijn eind.

En je weet het. We kunnen de tijd niet terugdraaien, hoogstens de klok. Een uur.

Op fietsmissie Deze week was ik in Ede. Op het voormalig Enka terrein (een fabriek, ooit bekend van de kunstzijde, nylons, sponzen en zemen), is nu De Fietser in de vroegere westhal van de fabriek gevestigd. Zo’n hal geeft ruimte. Die is besteed aan diverse stands en aan een fietstestbaan. Sparta, Batavus en KOGA zijn…

Read more Fietsfabriek