FIETSREIS 2026
38 fietsdagen van Zwolle naar Grado, Genève en de Rijn. Lees de reis in de volgorde waarin hij werd gefietst: van het vertrek onder de Hanzeboog tot de laatste boog bij de Rijn.
-
ZMü01 Van huis naar horizon (Zwolle – Elst)
De Grote Zuidwaartse Boog is begonnen. Een koude eerste fietsdag vol wind, donkere luchten, snelle fietsroutes en een toevallige ontmoeting onder een brug in Arnhem. En alsof dat nog niet genoeg was: vrijwel alle foto’s verdwenen door gestoei met een nieuwe camera. Maar het verhaal? Dat begon juist vandaag echt.
-
ZMü02 Romeinse echo’s en rivierlicht (Elst – Wesel)
Vanmorgen vertrok ik in miezerregen uit Elst. “Zou je geen regenkleding aandoen?” vroeg de gastheer nog. Hij kreeg gelijk. Via Nijmegen, Groesbeek en de Via Romana fietste ik Duitsland binnen, richting Wesel. 89 kilometer later wachtte daar een onverwachte beloning: een kamerupgrade, een droge badkamer… en steeds meer zin in een Duitse schnitzel.
-
ZMü03 Langs water in voormalige mijnstreek (Wesel – Hagen)
Van garagekoffie en regenplassen naar de eerste heuvels richting Sauerland. Vandaag werd De Grote Zuidwaartse Boog voelbaar zwaarder — én mooier. Zes beklimmingen, vier afdalingen en ergens onderweg een fiets die begon te tikken. Maar de fietsziel? Die staat verrassend goed.
-
ZMü04 De eerste golven van het Sauerland (Hagen – Arnsberg)
Van een kil appartement in Hagen naar een warme tipi boven Arnsberg. Dag vier van De Grote Zuidwaartse Boog voert langs de steeds wilder wordende Ruhr, door de eerste golvende landschappen van het Sauerland en langs onverwachte ontmoetingen onderweg. En telkens weer dezelfde vraag: “Waar ga je naartoe?” — “München.”
-
ZMü05 De dag van regen, spaken en ballast (Arnsberg – Winterberg)
Op een koude en natte dag klim ik via wegafzettingen en eindeloze hellingen naar Winterberg en de bron van de Ruhr. Eerst lost een bezoek aan fietsenmaker Green Wheels eindelijk de irritante tik in het achterwiel op, waarna een zware maar veelzeggende fietsdag volgt. Onderweg groeit het besef dat er te veel ballast meegaat. De…
-
ZMü06 Dalende kilometers, een dag om te glijden
Na zware en natte dagen bracht dag 6 van De Grote Zuidwaartse Boog eindelijk zon, dalende kilometers en heerlijke fietspaden langs de Roer en de Eder. Ik reed 104 kilometer naar Camping Ederblick, zette voor het eerst de tent op en merkte hoe onderweg langzaam de eenvoud terugkeert: fietsen, koken, vogelgeluiden en behulpzame ontmoetingen op…
-
ZMü07 Tussen Pinksterdrukte en rivierstilte (Bad Wildungen – Bad Hersfeld)
Op weg naar Bad Hersfeld verandert het ritme van de reis langzaam. Na de eerste nacht in de tent begint de dag rustig, terwijl in de supermarkt de Pinksterdrukte al volop losbarst. Langs de Eder en later de Fulda volgt een zonnige fietsdag met chocobroodjes op een industrieterrein, zonnebrand uit de apotheek en ontmoetingen onderweg.…
-
ZMü08 Van campinggesprekken naar Fulda (Bad Hersfeld – Kalbach)
Van een stil gesprek met Uwe op een kanocamping tot vakwerkstadjes en bogen langs de Fulda-Radweg: dag acht van De Grote Zuidwaartse Boog voert door Hessen richting Kalbach. Onderweg veel pauzes, een te zwaar chocoladebroodje en opnieuw het gevoel dat deze reis zichzelf langzaam begint te vertellen.
-
ZMü09 De dag waarop het zuiden begon (Kalbach – Würzburg)
Van Kalbach naar Würzburg: 107 kilometer door het warme Beieren, met hoge snelheid richting de Main. Via drie verschillende fietsroutes verandert langzaam ook het landschap. Pinksterdrukte, een open bakker in Uttingshofen, oldtimers in Gemünden en lange slierten fietsers langs de rivier kleuren de dag. Een norse ontvangst bij een camping van een kanoclub doe ik…
-
ZMü10 Van Main naar Frankenland (Würzburg – Dietenhofen)
Vier beklimmingen, vier afdalingen, stille wegen en kleine dorpen in Frankenland. Tijdens een warme Pinksterdag fiets ik van Würzburg richting Dietenhofen, langs graanvelden, gasthofen en onverwachte ontmoetingen. Een meisje kijkt vol bewondering naar mijn bepakte fiets, een man op een plein probeert “Scheveningen” uit te spreken en een enthousiaste verhuurster vertelt trots over haar statiegeldvangst…
-
ZMü11 Vlakte, hitte en hartelijkheid (Dietenhofen – Altendorf)
De beroemde Altmühlradweg blijkt op een bloedhete dag minder indrukwekkend dan verwacht. Toch krijgt deze elfde etappe kleur door kleine dingen onderweg: kleurrijke kerktorens, een mailtje over een vergeten sleutel, een camping zonder strakke regels en hartelijke buren die een plekje in de schaduw aanbieden onder het enige boompje van het veld.
-
ZMü12 Van pronk en praal naar Beierse stilte (Altendorf – Pfaffendorf)
104 kilometer, 646 hoogtemeters en steeds dichter bij München. Vanuit het Altmühltal klim ik richting Eichstätt en Ingolstadt, waar de kleurrijke huizen fel afsteken tegen de wat grauwe Donau. Onderweg ontmoet ik twee Franse fietsers op weg naar Boedapest. Pas na de afslag naar de Ilm-Radweg verandert de sfeer echt: hopvelden, rustige Beierse dorpen en…
-
ZMü13 Precies om twaalf uur op de Marienplatz (Pfaffenhofen – München)
Dag 13 van De Grote Zuidwaartse Boog bracht mij van Pfaffenhofen naar München: 76 kilometer en 540 hoogtemeters. Na een warme, korte nacht volgde een rit langs stille Beierse dorpjes, hopvelden en uiteindelijk de snelstromende Isar. Een afgesloten brug zorgde onderweg nog voor omrijden via industrieterreinen, maar vlak voor twaalf uur bereikte ik precies op…
-
MG01 Water uit de Alpen (München – Prien am Chiemsee)
Na de aankomst in München begint een nieuw hoofdstuk van De Grote Zuidwaartse Boog. Via de Isar en de Mangfall fiets ik naar Prien am Chiemsee. Onderweg zorgen de eerste Alpen aan de horizon, ijskoud bronwater en het vooruitzicht van Italië voor een opvallend goede stemming. De stand van de fietsziel? Die staat vandaag op…
-
MG02 Mozartkugeln gemist, Oostenrijk gevonden (Prien am Chiemsee – Golling)
Na stevige klimmen rond de Chiemsee en snelle afdalingen richting Traunstein bereik ik Oostenrijk. Langs de Salzach fiets ik door het drukke Salzburg, waar Mozart nog altijd overal aanwezig lijkt. Daarna volgt de Tauernradweg zuidwaarts. De bergen komen dichterbij, de lucht wordt donkerder en op camping Torrenerhof in Golling eindigt een dag waarop de Alpen…
-
MG03 Een dag van klimmen, zoeken en aankomen (Golling – Mallnitz)
Een pittige dag richting de Tauern. Geen gelijkmatige bergpas, maar zes beklimmingen en drie afdalingen die de hoogtemeters stukje bij beetje bijeen sprokkelden. Via een kleine omweg langs het verkeerde station in Bad Gastein bereik ik uiteindelijk de autotrein in Böckstein. Na de rit door de berg kom ik aan in Mallnitz. De lange afdaling…
-
MG04 Van regen naar zon langs de Drau (Mallnitz – Villach)
Na een regenachtige nacht in Mallnitz volgt de beloning van de Alpen: een lange afdaling door het Mölltal, bogen onderweg bij Möllbrücke, een brede en snelstromende Drau en al voor de middag aankomst in Villach. Op Camping Gerli blijkt één opgestoken duim van de 84-jarige chefin voldoende om de tent op te mogen zetten. Soms…
-
MG05 Autostrada voor fietsers (Villach – Gemona del Friuli)
Na het hoogste punt van de Alpen-Adria-route volgt de beloning: een lange afdaling door het Canaledal. Over oude spoorlijnen, viaducten en tunnels fiets ik Italië binnen. De eerste cappuccino aan een Italiaanse bar blijkt uiteindelijk het echte moment van de dag. Na 107 kilometer eindig ik tussen de populieren van Camping Ai Pioppi. Morgen wacht…
-
MG06 De natste weg naar de Adriatische Zee (Gemona del Friuli – Grado)
Na een nacht vol regen en onweer fiets ik de laatste 103 kilometer van de Alpen-Adria-route naar Grado. In een lange stoet fietsers bereik ik de Adriatische Zee en maakt de traditionele foto bij het eindbord. Op Camping Al Bosco wachten alweer nieuwe ontmoetingen. Na 1.793 kilometer ligt de zee eindelijk achter de regen.
-
TT01 De weg naar Milaan begint in Triëste (Grado – Triëste – Fogliano)
Na een nat vertrek uit Grado fiets ik naar Triëste, waar de zon onverwacht doorbreekt. Op het Piazza Unità d’Italia eindigt de Alpen-Adria en begint een nieuw hoofdstuk: de AIDA-route richting Milaan. Onderweg schuil ik voor onweer en ontmoet ik twee Nederlandse fietsers die juist de andere kant op reizen. De dag eindigt eenvoudig maar…
-
TT02 Pizza, paarden en extra kilometers (Fogliano – Budoia)
Samenvatting Een lange en taaie etappe van 145 kilometer bracht me van Fogliano naar Buduio, aan de voet van de Alpen. Onderweg zorgden ondergelopen paden en een afgesloten tunnel voor extra uitdagingen op de AIDA-route. Een onverwachte lunchpauze met pizza en cola gaf nieuwe energie, maar de grootste opgave wachtte aan het eind: twintig extra…
-
TT03 Zondag in Veneto (Budoia – Venturali)
Ik fiets 96 kilometer door het warme en vlakke Veneto. Onderweg bezoek ik het ommuurde Portobuffolè en het levendige Oderzo, waar ik aan de Piave een appel eet terwijl ik luister naar het Italiaanse geroezemoes. Aan het eind van de dag kom ik aan bij Agriturismo Terre Bio, waar ik mijn tent opzet onder de…
-
TT04 Langs villa’s, kanalen en drie steden (Venturali – Cervarese Santa Croce)
Een warme etappe van 122 kilometer voert langs Treviso, Mestre en het indrukwekkende Padova. Tussen de steden bepalen kanalen, rivieren en historische villa’s het decor. Een ontmoeting met Nederlandse fietsers uit Venetië en een tweede overnachting op een plek die Terra Bio heet maken de dag compleet. Morgen richting Verona.
-
TT05 Wijngaarden, markten en stadsdrukte (Cervarese Santa Croce – Verona)
Een warme rit van 106 kilometer door de wijngaarden van Veneto. Via het ommuurde Soave en het indrukwekkende Vicenza met Palladio bereik ik Verona. De overgang van rustig platteland naar druk stadsverkeer en aandacht voor fietsveiligheid bepaalt de dag.
-
TT06 Tussen Arena en Loggia (Verona – Brescia)
Veel omleidingen, veel gesloten wegen en een bui onderweg. Toch bracht de route me van Verona naar Brescia, waar een hotelkamer, Lavazza-koffie en een naderend onweer op me wachtten.
-
TT07 De camping was eerder dan het centrum (Brescia – Milaan)
De laatste AIDA-dag naar Milaan begint met de eerste lekke band in ruim 2.500 kilometer. Langs wegen vol bladeren na de hagelbui en over wisselende Italiaanse fietspaden volgt een lange, vlakke rit. De Adda zorgt voor een rustig slot, totdat de navigatie niet naar de Dom maar richting Turijn blijkt te wijzen. Ik kies voor…
-
MBG01 Het water wijst de weg (Milaan – Solcio)
De eerste etappe van de route Milaan–Brig–Genève voert me over snelle fietspaden langs het Naviglio Grande en door het Parco del Ticino. Een afgesloten pad zorgt voor een typisch Italiaans omleidingsavontuur, waarbij een behulpzame Italiaan en een groep verdwaalde Engelsen onverwacht deel worden van het verhaal. Via de rivier de Ticino bereik ik uiteindelijk het…
-
MBG02 Trappen, tunnels en tegenwind (Solcia – Gampel CH)
Vandaag fietste ik van Solcia naar Domodossola, nam daar de trein naar Brig en vervolgde mijn weg naar Gampel. De grootste uitdaging bleek niet in de bergen te liggen, maar op station Domodossola. Een kapotte lift, steile trappen, een last-minute perronwissel en een zware vakantiefiets zorgden voor meer spanning dan de hele route ervoor. Met…
-
MBG03 Een gasflesje, een stekker en een meer (Gampel – Noville)
Ik stond vanmorgen om zes uur op en begon de dag met brood en kaas van een benzinestation. Daarna volgde een rustige fietsdag langs de Rhône. De route bestond uit een afwisseling van asfalt en goed gravel, met de Alpen voortdurend op de achtergrond. De tegenwind werd gedurende de ochtend steeds sterker, maar het fietsen…
-
MBG04 Niet fit, wel vooruit (Noville – Bois-de-Bay)
Vandaag fiets ik 113 kilometer langs het Meer van Genève en passeer ik de grens van drieduizend kilometer onderweg. Wat een ontspannen oeverdag had moeten worden, verandert in een dag vol klimmetjes door wijngaarden boven het meer. Omdat ik me niet fit voel, kies ik uiteindelijk voor de hoofdweg richting Genève. Onderweg blijkt de stad…
-
GB01 Van wereldstad naar beukenbos (Genève – Le Vaud)
Na een bezoek aan Genève en een foto bij de beroemde Jet d’Eau begint het vierde deel van De Grote Zuidwaartse Boog: de Jura-route naar Basel. In Nyon neem ik voor het eerst een zakje ORS tijdens een warme fietsdag. Daarna verdwijnen de wegen ongemerkt de bossen in en beginnen de eerste serieuze klimmen. Door…
-
GB02 Hoog boven haast (Le Vaud – Bullet)
Een zware maar prachtige Jura-dag. Omdat ik al vroeg in Vallorbe arriveer, besluit ik door te fietsen richting Sainte-Croix. Dat levert een dag op met 89 kilometer en maar liefst 1952 hoogtemeters. Onderweg ontmoet ik een 88-jarige wielrenner die geduldig met mij wacht op een kudde koeien en zegt: “Ik habe die Zeit.” Die uitspraak…
-
GB03 Golven door de Jura (Bullet – La Chaux de Fonds)
Een typische Juradag met een aaneenschakeling van klimmen en afdalingen, afwisselend door open hoogvlaktes en donkere dennenbossen. Onderweg zorgen een kort gesprek met andere fietsers en de gezellige drukte in Fleurier voor kleur aan de dag. Met een vroege aankomst op de camping in La Chaux-de-Fonds ontstaat bovendien het gevoel dat het tempo van de…
-
GB04 Verhalen over morgen (La Chaux-de-Fonds – Saint-Ursanne)
Na een stormachtige nacht fiets ik via La Chaux-de-Fonds en Mont Soleil naar het dal van de Doubs. Een ontmoeting met de Italiaans-Zwitserse Piero, een rustige middag op Camping La Tariche en verhalen over de route van morgen maken dit tot een sfeervolle Jura-dag.
-
GB05 Geen finish, maar een volgende rivier (Saint-Ursanne – Kembs)
Na drie laatste Jura-cols en een bloedhete zondag bereik ik Basel, waar een jong gezin me helpt aan eten en op de Dreiländerbrücke ongemerkt de Rijnroute begint.
-
BT02Schaduw, Straatsburg en een plan B (Kembs – Geispolsheim)
Bij 36 graden volgde ik vanaf Basel de rustige route langs kanaal en bomen naar het prachtige Straatsburg. Voor het eerst in zeven jaar bleek een camping vol en moest ik improviseren. In plaats van door te rijden naar Duitsland koos ik voor een B&B-hotel met airco, terwijl mijn fiets de nacht doorbrengt in de…
-
BT03 De laatste tentnacht (Geispolsheim – Durlach)
Op de één na laatste dag voert de route via de Franse EV15 en een veer bij Lauterbourg terug naar Duitsland. Onder een blauwe hemel is er tijd om terug te kijken op veertig dagen fietsen langs rivieren, steden en bergen, terwijl het verlangen naar huis en naar Ingrid steeds sterker wordt. Morgen wacht nog…
-
BT04 De boog sluit zich (Durlach – Trebur)
Na veertig dagen onderweg eindigt De Grote Zuidwaartse Boog langs de Rijn. Via Speyer en de laatste kilometers ontmoet ik Ingrid weer, terwijl één laatste boog onverwacht het perfecte symbool blijkt voor een reis die nu echt rond is.